Procedura ostracyzmu mogła być narzędziem walki politycznej, ponieważ pozwalała na wygnanie z Aten człowieka, uważanego za wroga demokracji. Niekoniecznie musiał jej zagrażać, mógł być jednak "niewygodny" dla pozostałych urzędników. Podczas obrad zgromadzenia ludowego każdy obywatel mógł wydrapać na glinianych skorupkach imię Ateńczyka, którego uznał za niebezpiecznego dla polis. Obywatel, którego imię wymieniano najczęściej, musiał na okres 10 lat opuścić Ateny i udać się na wygnanie.