Zarówno cywilizacja egipska, jak i babilońska przywiązywała ogromne znaczenie do sfer religijnych. Nadawanie imion teoforycznych (zawierające w sobie imiona bogów) miało zapewnić pomyślność w życiu. Niszczenie świątyń i rabowanie posągów miało na celu uniemożliwić odprawianie kultu, a przede wszystkim stopniowe zanikanie wiary w stare bóstwa. Taki stan rzeczy napawał lękiem, gdyż brak pamięci o bóstwach, brak ich odpowiedniego uczczenia mógł oddziałać na życie ludzkie, niekoniecznie tylko na to doczesne, ale także to po śmierci.