Problemy społeczne wynikające z konieczności scalenia ziem trzech odrębnych zaborów:

• Trwający ponad 100 lat okres zaborów spowodował znaczne zróżnicowanie gospodarcze i społeczne polskich ziem w poszczególnych zaborach. Największe różnice były widoczne pomiędzy zaborem pruskim i rosyjskim. Dawne ziemie zaboru pruskiego - Pomorze Gdańskie, Wielkopolska oraz wschodnia część Górnego Śląska pod względem gospodarczym i społecznym przypominały kraje Europy Zachodniej. Z kolei ziemie byłego zaboru rosyjskiego oraz Galicja były zapóźnione w rozwoju oraz zniszczone w wyniku działań zbrojnych (I wojna światowa). 
• Zamieszkujący południowo - wschodnie obszary kraju (województwa: wołyńskie, stanisławowskie, lwowskie, tarnopolskie) Ukraińcy charakteryzowali się silnym poczuciem odrębności narodowej. Popularne były wśród nich hasła oderwania się od Polski i utworzenia niepodległej Ukrainy (działalność Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów - OUN). Członkowie OUN prowadzili akcje terrorystyczne, dokonywali zamachów na polskich polityków. 
• Zamieszkujący Kresy Wschodnie - Białorusini (zwłaszcza województwo poleskie), mieli niskie poczucie własnej świadomości narodowej, jednak poprzez wyznanie prawosławne podkreślali swoją odrębność od Polaków. 
• Litwini byli mniejszością bardzo dobrze zorganizowaną, korzystającą ze wsparcia swojego państwa. Wydawali własną prasę, zakładali szkoły oraz organizacje kulturalne. 
• Niemcy - zamieszkujący województwa centralne i zachodnie - w większości niechętnie odnosili się do Polaków. Cieszyli się silnym wsparciem Niemiec. Polskę traktowali jako państwo sezonowe. 
• W dużych miastach, Galicji oraz w dawnym zaborze rosyjskim mieszkało ok. 3 mln Żydów - największe skupisko ludności żydowskiej w Europie.