Polski pozytywizm

• Polscy pozytywiści głosił postulaty pracy organicznej, których realizacja miała zapewnić narodowi przetrwanie poprzez rozwój społeczno-gospodarczy, kulturalny i oświatowy.
• Polskie społeczeństwo postrzegali jako żywy organizm, którego właściwe funkcjonowanie może zapewnić tylko równomierny rozwój wszystkich jego warstw i dziedzin życia. Związana z tym była praca u podstaw, mająca na celu podniesienie poziomu życia chłopów oraz szerzenie wśród nich oświaty i świadomości narodowej.
• Na terenie trzech zaborów zakładano szkoły, biblioteki, koła gospodyń, towarzystwa śpiewacze, samorządy i spółdzielnie rolnicze.
• Oprócz kultury bardzo ważną rolę w podtrzymywaniu tożsamości narodowej odgrywała historia ojczysta. Miała budzić w Polakach dumę oraz dawać nadzieję na przyszłość.
• Polski pozytywizm miał różne odmiany, ponieważ sytuacja w każdym z zaborów wyglądała inaczej. W zaborze rosyjskim nasilono rusyfikację, w zaborze pruskim - germanizację, natomiast w autonomicznej Galicji - nastąpił swobodny rozwój kultury.

Wybitni twórcy polskiego pozytywizmu:

• Adam Asnyk;
• Maria Konopnicka;
• Eliza Orzeszkowa;
• Bolesław Prus.