Społeczeństwo spartańskie było do siebie bardzo podobne. Sparta była państwem stworzonym przez hoplitów (ciężkozbrojną piechotę) i całe wychowanie było skierowane na wykształcenie idealnego żołnierza, najdzielniejszego w całej Helladzie. Wszyscy Saprtiaci od 20. do 60. roku życia służyli w armii. Ćwiczenia wojskowe i wyprawy wojenne wypełniały całe ich dorosłe życie. Spartanki musiały dbać o sprawność fizyczną, tak aby w przyszłości mogły urodzić zdrowe i silne dzieci. Wszyscy obywatele posiadali podobny status materialny. Od czasów Likurga w Sparcie panowały surowe obyczaje, równość majątkowa oraz absolutny prymat dobra wspólnego nad interesem jednostki. Jednocześnie, w Sparcie zepchnięto na margines kulturę. Od VI w. p.n.e. Spartanie odseparowali się od świata zewnętrznego, ich kultura przestała się rozwijać.