Rozbicie dzielnicowe - inaczej nazywane rozdrobnieniem feudalnym. W średniowieczu stanowiło ono nowy etap w dziejach państw feudalnych, gdy dochodziło do ich rozpadu na mniejsze struktury terytorialne, zdobywając coraz większą samodzielność polityczną i gospodarczą. W dziejach Polski to określenie utrwaliło się w odniesieniu do okresu rozczłonkowania państwa po śmierci Bolesława Krzywoustego w 1138 roku. Ostatecznego złączenia polskich ziem dokonał, po blisko 200 latach Władysław Łokietek.