Kazimierza nazwano Wielkim, ponieważ był on władcą rozważnym, aktywnym, gospodarnym i sprawiedliwym. Po przeprowadzeniu wielu reform sprawił, że Królestwo Polskie stało się państwem silnym i dobrzez zarządzanym. Bilans panowania Kazimierza Wielkiego do dzisiaj wzbudza podziw. W chwili objęcia przez niego władzy - Polska zajmowała drugorzędną pozycję międzynarodową. Za jego panowania stopniowo przekształcała się w silny organizm polityczny. Terytorium państwa wzrosło przeszło dwukrotnie - z około 102 do 244 tys. km². Do Polski przyłączono Ruś Halicką i Włodzimierską, Podole oraz Mazowsze (jako lenno). Kazimierz Wielki był wspaniałym budowniczym, prawodawcą i administratorem. Dzięki mądrej i pokojowej polityce Królestwo Polskie stało się silnym i bogatym państwem. Syn Władysława Łokietka był opiekunem Kościoła, wniósł spory wkład w podniesienie obronności kraju, dbał o rozwój szkolnictwa i nauki. Jego wielką załugą było założenie w 1364 r. Akademii Krakowskiej - perły polskiej nauki, obecnie Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ostatni Piast wyrósł na arbitra sporów międzynarodowych, partnera cesarza i cenionego sprzymierzeńca. Pod koniec jego życia - skarb królewski był pełen, wzrosła liczba miast, wsi i zamków, rozwijał się handel, zreformowano administrację i prawo. Kazimierz budował nową Polskę i nowe społeczeństwo. Nie bez powodu nazwano go "Wielkim".