Po podboju Prus Krzyżacy przystąpili do budowy silnego państwa zakonnego. Byli doskonałymi budowniczymi, administratorami i organizatorami. Na opanowanych ziemiach wprowadzili sprawną administrację, kraj podzielili na komturie, zarządzane przez komturów, podlegających władzy mistrza krajowego. Aby umocnić opanowane ziemie, budowali twierdze i sprowadzali osadników z Niemiec. Do połowy XIV w. zakon krzyżacki założył około 1400 wsi oraz 93 miasta, które szybko stały się głównymi ośrodkami handlu i rzemiosła. Zakonnicy zaczęli bić własną monetę, w Toruniu i Elblągu założyli pierwszą mennicę. W 1309 r. Krzyżacy przenieśli swoją stolicę z Wenecji do Malborka, nazywanego przez nich Marienburgiem. Państwo krzyżackie w krótkim czasie stało się potęgą gospodarczą, zagrażającą sąsiadom - Polsce, Litwie i Rusi.