Historia

Przedstaw genezę powstania Polskiej Partii 4.57 gwiazdek na podstawie 7 opinii
  1. Liceum
  2. 1 Klasa
  3. Historia

Przedstaw genezę powstania Polskiej Partii

1
 Zadanie

2
 Zadanie

3
 Zadanie
4
 Zadanie

Geneza Polskiej Partii Robotniczej i jej program:

Polska Partia Robotnicza (PPR) - polska partia komunistyczna, utworzona 5 stycznia 1942 r. na mocy decyzji Międzynarodówki Komunistycznej (Kominternu). Po likwidacji Komunistycznej Partii Polski (KPP) w 1938 r. polscy komuniści zostali podporządkowani bezpośrednio partii sowieckiej. Po ataku Niemiec na ZSRR w czerwcu 1941 r. Stalin postanowił reaktywować partię komunistyczną w Polsce, licząc na pomoc Polaków w walce z Niemcami, a następnie na odsunięcie od rządów polskich władz emigracyjnych i przejęcie władzy w kraju. 

Pod koniec 1941 r. w ZSRR powstała tzw. grupa inicjatywna, którą przezrzucono do okupowanej Polski i to z jej inicjatywy powstała Polska Partia Robotnicza (PPR). Na jej czele stali:

  • Marceli Nowotko;
  • Paweł Finder;
  • Bolesław Mołojec;

PPR istniała w latach 1943 - 1948. Posiadała swoją organizację młodzieżową - Związek Walki Młodych (ZWM). Organizacją zbrojną PPR była Gwardia Ludowa (GL) utworzona w 1942, w 1944 przekształcona w Armię Ludową (AL). PPR podporządkowała sobie życie polityczne i społeczne w powojennej Polsce oraz zniszczyła podziemie zbrojne i PSL. 

Program PPR:

 - walka z Niemcami; 

- obrona interesów "mas pracujących" oraz wyzwolenie ich spod "jarzma kapitalistów"; 

- przeprowadzenie reformy rolnej oraz parcelacja wielkich majątków ziemskich;

- zwrócenie dóbr odebranych przez Niemców;

- nowa Polska miała być państwem demokratycznym, likwidującym bezrobocie, biedę i nietolerancję wobec mniejszości narodowych;

 

DYSKUSJA
user profile image
Gość

0

2017-10-10
Dzieki za pomoc!
Informacje
Po prostu historia. Podręcznik zakres podstawowy
Autorzy: Rafał Dolecki, Krzysztof Gutowski, Jędrzej Smoleński
Wydawnictwo: WSiP
Rok wydania:
Autor rozwiązania
user profile image

Nauczyciel

Masz wątpliwości co do rozwiązania?

Wiedza
Wyłączenie całości z ułamka niewłaściwego

Jeśli ułamek jest niewłaściwy (czyli jego mianownik jest równy lub mniejszy od licznika) to możemy wyłączyć z niego całość, tzn. dzielimy (być może zresztą) licznik przez mianownik (tzn. sprawdzamy ile razy mianownik „zmieści się” z liczniku) i otrzymujemy w ten sposób liczbę naturalną, będącą całością (tzw. składnik całkowity) oraz resztę, która jest ułamkiem właściwym (tzw. składnik ułamkowy).

Przykład: $$9/4 = 2 1/4$$

Opis powyższego przykładu: Dzielimy 9 przez 4, czyli sprawdzamy ile razy 4 zmieści się w 9. Liczba 4 zmieści się 2 razy w liczbie 9, czyli otrzymujemy 2 i resztę 1 (bo $$2•4= 8$$, czyli do 9 brakuje 1, i ona jest naszą resztą).

Odejmowanie pisemne
  1. Zapisujemy odjemną, a pod nią odjemnik, wyrównując ich cyfry do prawej strony.

    odejmowanie1
     
  2. Odejmowanie prowadzimy od strony prawej do lewej. Najpierw odejmujemy jedności, w naszym przykładzie mamy 3 - 9. Jeśli jedności odjemnej są mniejsze od jedności odjemnika (a tak jest w naszym przykładzie), wtedy z dziesiątek przenosimy jedną (lub więcej) „dziesiątkę” do jedności i wykonujemy zwykłe odejmowanie.
    W naszym przykładzie wygląda to następująco: od 3 nie możemy odjąć 9, więc przenosimy (pożyczamy) jedną dziesiątkę z siedmiu dziesiątek i otrzymujemy 13 – 9 = 4, czyli pod cyframi jedności zapisujemy 4, a nad cyframi dziesiątek zapisujemy ilość dziesiątek które nam zostały czyli 6 (bo od siedmiu dziesiątek pożyczyliśmy jedną, czyli zostało nam sześć dziesiątek).

    odejmowanie2
     
  3. Odejmujemy dziesiątki, a następnie zapisujemy wynik pod cyframi dziesiątek. Gdy dziesiątki odjemnej są mniejsze od dziesiątek odjemnika, z setek przenosimy jedną (lub więcej) „setkę” do dziesiątek i wykonujemy zwykłe odejmowanie.
    W naszym przykładzie mamy: 6 – 6 = 0, czyli pod cyframi dziesiątek zapisujemy 0.

    odejmowanie2
     
  4. Odejmujemy setki, a następnie wynik zapisujemy pod cyframi setek. Gdy setki odjemnej są mniejsze od setek odjemnika, z tysięcy przenosimy jeden (lub więcej) „tysiąc” do setek i wykonujemy zwykłe odejmowanie.
    W naszym przykładzie mamy: 2 – 1 = 1, czyli pod cyframi setek zapisujemy 1.

    odejmowanie3
     
  5. W rezultacie opisanego postępowania otrzymujemy wynik odejmowania pisemnego. W naszym przykładzie różnicą liczb 273 i 169 jest liczba 104.


Dla utrwalenia przeanalizujmy jeszcze jeden przykład odejmowania pisemnego.

Wykonamy pisemnie odejmowanie: 4071 - 956.

  1. Zapisujemy odjemną, a pod nią odjemnik.

    odejmowanie11
     
  2. Odejmujemy jedności: od 1 nie możemy odjąć 6, więc pożyczamy jedną dziesiątkę z siedmiu i otrzymujemy 11 – 6 = 5, czyli pod cyframi jedności zapisujemy 5, natomiast nad cyframi dziesiątek wpisujemy 6 (bo od siedmiu dziesiątek pożyczyliśmy jedną, czyli zostaje sześć dziesiątek).

    odejmowanie12
     
  3. Odejmujemy dziesiątki: 6 – 5 = 1, czyli pod cyframi dziesiątek wpisujemy 1.

    odejmowanie13
     
  4. Odejmujemy setki: od 0 nie możemy odjąć 9, więc pożyczamy jeden tysiąc i rozmieniamy go na 10 setek (bo jeden tysiąc to dziesięć setek) i otrzymujemy 10 – 9 = 1, czyli pod cyframi setek wpisujemy 1, a nad cyframi tysięcy wpisujemy 3, bo tyle tysięcy zostało.

    odejmowanie14
     
  5. Odejmujemy tysiące: w naszym przykładzie mamy 3 – 0 = 3 i wynik zapisujemy pod cyframi tysięcy.

    odejmowanie15
     
  6. Wynik naszego odejmowania: 4071 – 956 = 3115.

Zobacz także
Udostępnij zadanie