Historia

Autorzy:Stanisław Roszak, Jarosław Kłaczkow

Wydawnictwo:Nowa Era

Rok wydania:2014

Scharakteryzuj politykę okupantów wobec polskiego 4.6 gwiazdek na podstawie 5 opinii
  1. Liceum
  2. 1 Klasa
  3. Historia

Scharakteryzuj politykę okupantów wobec polskiego

1
 Zadanie

2
 Zadanie
3
 Zadanie
Praca z mapą
 Zadanie

Polityka okupantów wobec polskiego społeczeństwa w latach 1939 - 1941

Okupacja niemiecka

Obszar niemieckiej okupacji zmieniał się w trakcie II wojny światowej. W wyniku kampanii wrześniowej oraz postanowień tajnego protokołu Ribbentrop - Mołotow - Niemcy zajęli polskie ziemie po linię Narwi, Bugu i Sanu. Latem 1941 r., po agresji na ZSRR, okupację niemiecką rozciągnięto na cały obszar powojennej Polski. Dekretami Adolfa Hitlera, wydanymi w październiku 1939 r. polskie ziemie podzielono na dwie części. Jedną stanowiły terytoria bezpośrednio włączone do III Rzeszy - Pomorze, Wielkopolska, część województwa łódzkiego, krakowskiego i warszawskiego, Górny Śląsk, Suwalszczyzna, a od 1941 r. Białostocczyzna. Drugą część stanowiło Generalne Gubernatorstwo, składające się początkowo z czterech, a po włączeniu Kresów Południowo - Wschodniej Polski w 1941 r. - pięciu dystryktów. Stolicą GG został Kraków, zarządzany przez Hansa Franka. 

Celem niemieckiej polityki okupacyjnej na terenach wielonych do Rzeszy była likwidacja Polaków i poddanie tych obszarów kolonizacji niemieckiej. Tereny GG miały służyć bezlitosnemu wykorzystaniu Polaków do pracy na potrzeby wojenne III Rzeszy. Niemiecki okupant stosował różnorodne środki do osiągnięcia powyższych celów. Z terenów włączonych do Rzeszy deportowano Polaków do GG i na roboty przymusowe do Niemiec. Polski majątek zagrabiono, a następnie przekazano Niemcom. Ludość cywilną poddano masowemu terrorowi. Niemcy więzili i mordowali przede wszystkim polską inteligencję, działaczy niepodległościowych i polityków. Najsłynniejsze akcje wymierzone w Polaków na początku II wojny światowej to: Sonderaktion Krakau (6 listopad 1939 r.) - aresztowanie i osadzenie w obozie koncentracyjnym w Sachsenhausen ponad 180 pracowników UJ i AGH oraz Akcja AB - rozstrzelanie ok. 2 tys. Polaków w Palmirach. Na obszarze całego kraju prowadzono grabieżczą politykę gospodarczą. Państwowa kontrola nad przemysłem i produkcją żywności-  pozwoliły Niemcom bez ograniczeń eksploatować polskie surowce. Polakom wyznaczano głodowe racje żywnościowe, przy całkowitym zakazie prowadzenia wolnego handlu. Szczególny los spotkał polskich Żydów. Niemal natychmiast po zakończeniu kampanii wojennej - Niemcy zarządzili segregację rasową i odizolowanie ludności żydowskiej w gettach. Nieludzie warunki, które w nich panowały m.in. głodowe racje żywnościowe, zakaz zarobkowania, brak kontaktu z ludnością spoza getta oraz brak opieki lekarskiej - prowadziły do olbrzymiej śmiertelności wśród Żydów.

Okupacja sowiecka

Po zajęciu Polski po linię Narwi, Bugu i Sanu - Rosjanie przeprowadzili na anektowanych terenach wybory. Wybrani w atmosferze terroru okupacyjnego przedstawiciele Zgromadzeń Ludowych Zachodniej Ukrainy i Białorusi zgłosili chęć aneksji swych ziem do ZSRR. W listopadzie 1939 r. nastąpiła inkorporacja wschodniej Polski do Związku Sowieckiego. Ludność zamieszkujaca Kresy Wschodnie otrzymała obywatelstwo rosyjskie. 

Niemal natychmiast po wkroczeniu Armii Czerwonej rozpoczęły się prześladowania księży, ziemian, przemysłowców, urzędników państwowych oraz inteligencji. Polaków pozbawiono własności prywatnej, przeprowadzono przymusową kolektywizację rolnictwa i obowiązkową paszportyzację. W latach 1940 - 1941 ZSRR przeprowadził cztery masowe deportacje do syberyjskich i kazachskich obozów pracy - ok. 1 mln. Polaków. Większość tych ludzi, o ile nie straciła życia w wyniku morderczej pracy, ulegała wynarodowieniu w głębi Rosji. Szczególny los spotkał oficerów, wziętych do niewoli przez Rosjan. Wiosną 1940 roku zostali oni bestialsko zamordowani przez funkcjonariuszy NKWD strzałem w tył głowy. Pochowano ich w masowych mogiłach, m.in. w pobliżu Katynia. Łącznie śmierć poniosło 22 tys. polskich oficerów i przedstawicieli inteligencji. Zaś kilkadziesiąt tysięcy byłych polskich urzędników i działaczy, którzy nie trafili do obozów w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie - zesłano do łagrów.