Podstawowym zajęciem średniowiecznego rycerstwa była walka oraz doskonalenie się w wojennym rzemiośle. Rycerze w swoim życiu kierowali się kodeksem honorowym, według którego musieli zawsze stawać w obronie wdów i sierot, walczyć z wrogami Kościoła oraz dochować wierności swojemu panu. Życie rycerzy skupiało się wokół zamków, w których urządzano uczty oraz turnieje, a w pobliskich lasach organizowano polowania. Utrzymywali się z pracy chłopów, którzy uprawiali należącą do rycerstwa ziemię.