Święty Paweł z Tarsu urodził się w żydowskiej rodzinie majacej obywatelstwo rzymskie. Nosił imię Szaweł (jako obywatel rzymski - Paweł - łac. Paulus). Był człowiekiem gruntownie wykształconym, znał język i kulturę grecką. W drodze do Damaszku miał wizję, która całkowicie odmieniła jego życie. Ukazał mu się Chrystus, który zapytał go: "Szawle, Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz?". Zagorzały wróg chrześcijaństwa został wyznawcą Jezusa i gorliwym misjonarzem. Swoją działalność apostolską skierował do pogan. Od tej pory mogli oni przyjąć chrzest bez obowiązku przestrzegania przepisów religii żydowskiej. Był to wielki przełom. Św. Paweł z Tarsu odbył kilka podróży, w trakcie których głosił "Dobrą Nowinę". Wszędzie, dokąd dotarł, nawracał ludzi bez względu na ich narodowość. Zachowały się jego listy: do Tesaloniczan, Koryntian oraz Efezjan. W czasach cesarza Nerona został aresztowany i skazany na śmierć przez ścięcie mieczem.