Na podbitych terenach, zwłaszcza na zachodzie i północy Imperium Romanum następowała szybka romanizacja. Ludność prowincji przyjmowała język łaciński, rzymskie obyczaje, sposób ubierania się a także spędzania wolnego czasu. W nowo powstających miastach świątynie i budowle publiczne wznoszono według rzymskich wzorców. Budowano fora, amfiteatry, termy, a także monumentalne budowle - np. bazyliki, przeznaczone do celów handlowych oraz sądowych. Podobnie jak w Rzymie, również i na prowincjach powstawała artystyczna ceramika, używano oliwy oraz wina, w oknach domostw pojawiły się szyby. Mieszkańcy odpoczywali w termach, brali udział w rozrywkach organizowanych w amfiteatrach, teatrach i cyrkach. Miejskie władze funkcjonowały na wzór rzymski, odpowiednikiem senatu była rada dekurionów, która wybierała na rok dwóch najważniejszych urzędników na wzór rzymskich konsulów. Romanizacja przyspieszyła rozwój cywilizacyjny mieszkańców rzymskich prowincji. Do współczesnych miast o rzymskim rodowodzie należą m.in. Paryż (łac. Lutetia Parisiorum), Lyon (łac. Lugdunum), Wiedeń (łac. Vindobona), Kordoba (łac. Corduba) a także Londyn (łac. Londinium).