Największy podziw wzbudzała w Babilonie wysoka świątynia wzniesiona w formie tarasów, zwana zigguratem. Znajdowała się w centrum miasta. Na szycie budowli znajdowała się niewielka światynia, która była mieszkaniem babilońskiego bóstwa. Do świątyni wiodła słynna Brama Isztar, zwana wrotami Babilonu. Brama Isztar była najpiękniejszą z ośmiu bram prowadzących do miasta. Babilończycy nazwali ją także "wrotami boga". Zdobiły ją błękitne, glazurowe cegły z wizerunkami byków, lwów i fantazyjnych węży - smoków. Bogini Isztar, której imieniem nazwano bramę, uważana była przez Babilończyków za królową niebios, a także za panią miłości, zemsty oraz wojny. Wielką sławę spośród wielu babilońskich budowli zdobyły również wiszące ogrody, które według legendy zdobiły pałac królowej Semiramidy. Płaskie tarasy obsadzane krzewami, drzewami i kwiatami zostały uznane za jeden z siedmiu cudów starożytnego świata.