Pokój w Augsburgu zawarto w 1555 roku pomiędzy cesarzem Karolem V a protestanckimi książętami Rzeszy Niemieckiej. Stwierdzając zasadę: "cuius regio, eius religio", co oznacza: "czyja władza, tego religia". Na mocy tego porozumienia, uznano istnienie Kościoła luterańskiego obok katolickiego. Akt pokojowy był wyrazem tolerancji religijnej, jednak dotyczył jedynie panujących. Ludność każdego księstwa Rzeszy Niemieckiej musiała przyjąć, zależnie od woli miejscowego władcy, jedną z religii. Poddani byli zobowiązani przyjąć wyznanie panującego, w przeciwnym wypadku - musieli opuścić kraj.