Jerzy Waszyngton - właściwie Washington George, żył w latach 1732-1799. Był generałem, politykiem amerykańskim, współtwórcą Stanów Zjednoczonych i pierwszym prezydentem tego państwa. Pochodził z Wirginii, a jego przodkowie przybyli do Ameryki z Anglii. Wstąpił do milicji w stopniu majora i służył w południowej Wirginii. Szybko awansował, ale jaki pułkownik wycofał się ze służby wojskowej i wiódł życie plantatora tytoniu. W czasie wojny siedmioletniej walczył z Francją. Jako jeden z najbogatszych ludzi w Wirginii zasiadał w kolonialnym przedstawicielstwie ustawodawczym. Wobec zaostrzającego się konfliktu między koloniami północnoamerykańskimi a Anglią - Jerzy Waszyngton objął w 1775 roku dowództwo Armii Kontynentalnej. Niezdyscyplinowane, nieprzygotowane do walki z Anglikami, źle wyszkolone i słabiej uzbrojone wojsko przekształcił w regularną armię. W 1777 roku jego oddziały odniosły zwycięstwo pod Saratogą, w 1781 wojska angielskie skapitulowały pod Yorktown, a w 1783 wkroczył triumfalnie do Nowego Yorku. W tym samym roku ustąpił ze stanowiska naczelnego wodza i wrócił do rodzimej posiadłości. Później uczestniczył w uchwalaniu Konstytucji Stanów Zjednoczonych, na której treść miał znaczny wpływ. W 1789 roku został wybrany na pierwszego prezydenta Stanów Zjednoczonych i funkcję tę pełnił przez dwie kadencje, do 1797 roku.