Historia

Omów działania wojenne na frontach 4.78 gwiazdek na podstawie 9 opinii
  1. Gimnazjum
  2. 3 Klasa
  3. Historia

Działania na froncie zachodnim:

  • Wykonując plan Schlieffena, Niemcy zaatakowały Francję przez terytorium neutralnej Belgii. Pomimo początkowych sukcesów niemiecka ofensywa została powstrzymana w bitwie nad Marną (5-9 września 1914). Fakt ten uważa się za początek zmiany strategicznej na froncie zachodnim - koniec niemieckiej wojny błyskawicznej i początek wojny pozycyjnej.
  • W 1915 roku Niemcy użyły w bitwie pod Ypres gazów bojowych oraz miotaczy ognia. 
  • Przez cały rok 1916 trwały ciężkie walki o Verdun (najkrwawsza bitwa I wojny światowej). Szczególną rolę w walkach o Verdun odegrał francuski gen. Philippe Pétain.
  • W ramach manewru odciążającego Verdun, wojska Ententy podjęły w lipcu 1916 roku ofensywę nad rzeką Sommą. W czasie walk Anglicy użyli po raz pierwszy czołgów, które w liczbie 49 miały ułatwić przełamanie niemieckich pozycji. 
  • W kwietniu 1917 roku Stany Zjednoczone wypowiedziały wojnę Niemcom (zatopienie przez Niemców parowca Lusitania, na pokładzie którego znajdowało się wielu Amerykanów). Rozpoczął się przerzut zza Atlantyku olbrzymiej liczby wojska i sprzętu głównie na tereny Francji.
  • Po zakończeniu wojny z Rosją (w marcu 1918 roku) Niemcy podjęły kontrofensywę na froncie zachodnim. Doszło do drugiej bitwy nad Marną (lipiec 1918 rok), Ententa przejęła inicjatywę na froncie zachodnim i zaczęła stopniowo odzyskiwać utracone tereny.
  • Liczne klęski niemieckich wojsk spowodowały bunt marynarzy niemieckich w Kolonii oraz masowe wystąpienia rewolucyjne w Berlinie, które doprowadziły do abdykacji cesarza Wilhelma II.
  • 11 listopada 1918 roku w lasku Compiègne nieopodal Paryża nastąpiła kapitulacja wojsk niemieckich, która zakończyła I wojnę światową.

Działania na froncie wschodnim:

  • Działania wojenne na froncie wschodnim podjęła jako pierwsza Rosja w sierpniu 1914 roku. Jej atak na austriacką Galicję doprowadził do zajęcia jej wschodniej części. Rosyjskie uderzenie na niemieckie Prusy Wschodnie załamało się w bitwie pod Tannenbergiem (zwycięstwo gen. Paula von Hindenburga). 
  • W maju 1915 roku wojska państw centralnych przełamały front rosyjski pod Gorlicami. Na skutek tej ofensywy Niemcy i Austro-Węgry odzyskały Galicję Wschodnią, zajęły Królestwo Polskie, Litwę z Kurlandią oraz znaczną część Wołynia. 
  • Pod koniec września 1915 roku front wschodni ustalił się na linii: Zatoka Ryska-Dźwina-Dniestr i pozostał niezmieniony do połowy następnego roku.
  • W lutym 1918 roku Niemcy podjęły ofensywę militarną o niespotykanym rozmachu. W starciu Armia Czerwona utraciła Łotwę, Estonię oraz tereny Ukrainy aż po Don. 3 marca 1918 roku zawarto pokój brzeski, który zakończył walki na froncie wschodnim.

Działania na froncie południowym (walki na Bałkanach i we Włoszech):

  • Atak wojsk austro - węgierskich na Serbię (28 lipca 1918 roku) mimo przejściowych sukcesów w postaci zajęcia Belgradu, zakończył się zwycięstwem armii serbskiej, która odparła nieprzyjaciela. 
  • Dopiero rok później, po dołączeniu do państw centralnych Bułgarii, Serbia poniosła klęską.
  • W międzyczasie Brytyjczycy podjęli ekspansję morską, która miała zbombardować tureckie twierdze w cieśninach czarnomorskich. Ekspedycja zakończyła się niepowodzeniem z powodu zaminowania wód przybrzeżnych przez Turków. 
  • Kolejna próba kontrofensywy Ententy na froncie południowym doprowadziła do wysadzenia desantu na półwyspie Gallipoli w pobliżu Dardaneli. Turcy stawili silny opór i zmusili wojska Ententy do wycofania się. Klęska spowodowała śmierć blisko 190 tys. żołnierzy australijskich i nowozelandzkich.
  • W 1916 roku przeciwko państwom centralnym wystąpiła Rumunia, jednak bardzo szybko została pokonana. Wówczas na Bałkanach na pewien czas walki wygasły, wznowiono je dopiero w 1917 roku po przystąpieniu do wojny Grecji. 
  • Ważniejszy od Bałkanów okazał się front włoski. Udział Włoch w zmaganiach wojennych miał jedak niekopomyślny przebieg. Na przełomie 1916 i 1917 roku walki toczone z Austriakami w okolicy Triestu zakończyły się klęską wojsk włoskich. Front ustabilizował się z czasem wzdłuż rzeki Isonzo i nie miał większego znaczenia dla dalszego przebiegu wojny. 
DYSKUSJA
user avatar
Stefan

17 maja 2018
Dzięki
user avatar
Grzegorz

18 grudnia 2017
dzieki :):)
klasa:
Informacje
Autorzy: Stanisław Roszak, Anna Łaszkiewicz
Wydawnictwo: Nowa Era
Rok wydania:
ISBN: 9788326729232
Autor rozwiązania
user profile

Paulina

55641

Nauczyciel

Wiedza
Pozycyjny system dziesiątkowy

System liczenia, którego używamy jest pozycyjny i dziesiątkowy. Wyjaśnijmy co to oznacza:

  • pozycyjny, ponieważ liczbę przedstawia się jako ciąg cyfr, a wartość poszczególnych cyfr zależy od miejsca (pozycji), jakie zajmuje ta cyfra,
  • dziesiątkowy, ponieważ liczby zapisujemy za pomocą dziesięciu znaków, zwanych cyframi: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9.

Przykład (wyjaśniający pojęcie pozycyjnego systemu dziesiątkowego):

img01
 

Każda z cyfr użyta w powyższej liczbie tworzy określoną wartość, która jest uzależniona od miejsca (pozycji), jaką zajmuje ta cyfra w zapisie utworzonej liczby.

Jeśli użyjemy dokładnie tych samych cyfr, z których zbudowana jest powyższa liczba, ale użyjemy ich w innej kolejności to otrzymamy całkiem inną liczbę (np. 935287, 728395).

Przestawienie kolejności cyfr zmienia wartość liczby, dlatego nasz system liczenia jest pozycyjny (ponieważ miejsce cyfry w zapisie liczby nadaje wartość tej liczbie), natomiast używanie dziesięciu cyfr do zapisu liczby powoduje, że nazywamy go dziesiątkowym systemem.
 

Liczbę z powyższego przykładu możemy zapisać też w następujący sposób:
$$3•1+9•10+5•100+7•1000+8•10000+2•100000= 287 593$$
 

Przykład (czytanie zapisanych liczb w pozycyjnym systemie dziesiątkowym):
  • 22 500 - czytamy: dwadzieścia dwa i pół tysiąca lub dwadzieścia dwa tysiące pięćset,
  • 1 675 241 - czytamy: milion sześćset siedemdziesiąt pięć tysięcy dwieście czterdzieści jeden.

  Ciekawostka

Pozycyjny system dziesiątkowy pochodzi prawdopodobnie z Indii (znany jest napis z 683 roku zawierający zapis liczby w systemie pozycyjnym z użyciem zera). Za pośrednictwem Arabów system ten oraz zero dotarły do Europy (stąd nazwa cyfry arabskie) i obecnie jest powszechnie używanym systemem liczbowym.

Dodawanie i odejmowanie

Działania arytmetyczne to dwuargumentowe działania, które dwóm danym liczbom przyporządkowują trzecią liczbę, czyli tzw. wynik działania. Zaliczamy do nich dodawanie, odejmowanie, mnożenie i dzielenie.

  1. Dodawanie to działanie przyporządkowujące dwóm liczbom a i b, liczbę c = a + b. Wynik dodawania nazywany jest sumą, a dodawane składnikami sumy.
     

    dodawanie liczb


    Składniki podczas dodawania można zamieniać miejscami, dlatego mówimy, że jest ono przemienne. Niekiedy łatwiej jest dodać dwa składniki, gdy skorzystamy z tej własności.
    Przykład: $$7 + 19 = 19 +7$$.

    Kiedy jednym ze składników sumy jest inna suma np. (4+8), to możemy zmienić położenie nawiasów (a nawet je pominąć), na przykład $$12 + (4 + 8) = (12 + 8) + 4 = 12 + 8 + 4$$
    Mówimy, że dodawanie jest łączne.

    Poniżej przedstawiamy przykład, gdy warto skorzystać z praw łączności i przemienności:
    $$12 + 3 + 11 + (7 + 8) + 9 = 12 + 8 +3 +7 + 11 + 9 = 20 + 10 + 20 = 50$$
     

  2. Odejmowanie
    Odjąć liczbę b od liczby a, tzn. znaleźć taką liczbę c, że a = b+ c.
    Przykład $$23 - 8 = 15$$, bo $$8 + 15 = 23$$.

    Odejmowane obiekty nazywane są odpowiednio odjemną i odjemnikiem, a wynik odejmowania różnicą.

    odejmowanie liczb

    Odejmowanie w przeciwieństwie do dodawania nie jest ani łączne, ani przemienne.
    np. $$15 - 7 ≠ 7 - 15$$ (gdzie symbol ≠ oznacza "nie równa się").
 
Zobacz także
Ostatnie 7 dni na Odrabiamy w liczbach...
ROZWIĄZALIŚMY0ZADAŃ
zadania
wiadomości
ODPOWIEDZIELIŚMY NA0WIADOMOŚCI
NAPISALIŚCIE0KOMENTARZY
komentarze
... i0razy podziękowaliście
Autorom