Historia

Omów wystąpienia rewolucyjne w państwach 4.67 gwiazdek na podstawie 6 opinii
  1. Gimnazjum
  2. 3 Klasa
  3. Historia

Omów wystąpienia rewolucyjne w państwach

1
 Zadanie
2
 Zadanie

3
 Zadanie

4
 Zadanie
Praca z mapą
 Zadanie

Wystąpienia rewolucyjne w państwach niemieckich:

Przyczyny:

  • Dążenia zjednoczeniowe, chęć powołania parlamentu ogólnoniemieckiego.
  • Nierozstrzygnięta sprawa uwłaszczenia chłopów.
  • Postulaty reform społecznych - wolności prasy i zgromadzeń, powszechnego prawa wyborczego.
  • Czerpanie wzorców z rewolucji we Francji.

Przebieg i skutki:

  • W marcu 1848 r. w wielu krajach niemieckich, m.in. w Saksonii, Westfalii i Badenii nastąpiły ataki chłopów na dwory. W miastach pruskich dochodziło do rozruchów, w których uczestniczyli studenci, rzemieślnicy i robotnicy.
  • 18 marca w Berlinie wybuchło powstanie zbrojne (rewolucja marcowa), na które wojska króla Fryderyka Wilhelma IV odpowiedziały strzałami. Zginęło 200 osób. Walki nie przyniosły rozstrzygnięcia, więc król wycofał wojska z miasta, wyraził zgodę na zwołanie sejmu, ogłosił amnestię więźniów politycznych oraz obiecał nadanie konstytucji.
  • W maju 1848 r. obrady rozpoczął parlament ogólnoniemiecki - Frankfurckie Zgromadzenie Narodowe, który miał opracować konstytucję i podjąć decyzje w sprawie zjednoczenia Niemiec.
  • W czerwcu rozbito demonstrację, mającą uczcić ofiary rewolucji.
  • W sierpniu powołano rząd ogólnoniemiecki. 
  • W listopadzie król wprowadził w Prusach stan oblężenia, 5 grudnia uchwalił konstytucję, po czym zmienił ją, wprowadzając swoją władzę oraz rozszerzając swe uprawnienia.
  • W marcu 1849 r. parlament frankfurcki uchwalił konstytucję przyszłych zjednoczonych Niemiec, które miały być państwem federacyjnym z dziedzicznym cesarzem (królem Prus), wspólnym rządem oraz parlamentem.
  • Wraz z ustaniem ruchów rewolucyjnych - Zgromadzenie Narodowe zostało rozwiązane.
  • W konsekwencji Wiosny Ludów w Niemczech - Prusy zaczęły odgrywać coraz ważniejszą rolę wśród państw niemieckich.

Wystąpienia rewolucyjne w Austrii:

Przyczyny:

  • Opozycja przeciw rządom kanclerza Klemensa von Metternicha.
  • Dążenie do uzyskania autonomii bądź też niepodległości przez kraje wchodzące w skład monarchii habsburskiej.
  • Kryzys ekonomiczny, żądania zniesienia pańszczyzny.
  • Czerpanie wzorców z ruchów rewolucyjnych innych państw.

Przebieg i skutki:

  • 13 marca 1848 r. w Wiedniu przed gmachem obradującego sejmu wystąpili zbrojnie mieszkańcy miasta - mieszczanie, robotnicy i studenci.
  • Wybuchła wówczas rewolucja marcowa, która spowodowała nagłe załamanie się systemu politycznego, a w nastąpstwie manifestacji antyrządowych, których rząd nie zdołał stłumić, doszło do dymisji i ucieczki kanclerza Metternicha, a cesarz Ferdynand I obiecał nadanie konstytucji, zniesienie cenzury i wprowadzenie powszechnego prawa wyborczego.
  • 25 kwietnia 1848 r. cesarz nadał konstytucję, na mocy której głównym źródłem władzy pozostawał monarcha, wprowadzono powszechne prawo głosu.
  • Niezadowolenie z postanowieńkonstytucji spowodowało kolejne demonstracje.
  • 27 lipca 1848 r. zniesiono poddaństwo, ogłoszono uwłaszczenie chłopów z odszkodowaniem.
  • W momencie ogłoszenia, że oddziały wojska zostały zmuszone do tłumienia powstania na Węgrzech, w ich obronie wybuchły w październiku nowe walki - powstanie zostało krwawo stłumione przez armię austriacką.
  • W celu uspokojenia nastrojów cesarz Ferdynand I abdykował, na tronie zasiadł Franciszek Józef I.
DYSKUSJA
Informacje
Śladami przeszłości 3
Autorzy: Stanisław Roszak, Anna Łaszkiewicz
Wydawnictwo: Nowa Era
Rok wydania:
Autor rozwiązania
user profile image

Nauczyciel

Masz wątpliwości co do rozwiązania?

Wiedza
Dodawanie i odejmowanie

Działania arytmetyczne to dwuargumentowe działania, które dwóm danym liczbom przyporządkowują trzecią liczbę, czyli tzw. wynik działania. Zaliczamy do nich dodawanie, odejmowanie, mnożenie i dzielenie.

  1. Dodawanie to działanie przyporządkowujące dwóm liczbom a i b, liczbę c = a + b. Wynik dodawania nazywany jest sumą, a dodawane składnikami sumy.
     

    dodawanie liczb


    Składniki podczas dodawania można zamieniać miejscami, dlatego mówimy, że jest ono przemienne. Niekiedy łatwiej jest dodać dwa składniki, gdy skorzystamy z tej własności.
    Przykład: $$7 + 19 = 19 +7$$.

    Kiedy jednym ze składników sumy jest inna suma np. (4+8), to możemy zmienić położenie nawiasów (a nawet je pominąć), na przykład $$12 + (4 + 8) = (12 + 8) + 4 = 12 + 8 + 4$$
    Mówimy, że dodawanie jest łączne.

    Poniżej przedstawiamy przykład, gdy warto skorzystać z praw łączności i przemienności:
    $$12 + 3 + 11 + (7 + 8) + 9 = 12 + 8 +3 +7 + 11 + 9 = 20 + 10 + 20 = 50$$
     

  2. Odejmowanie
    Odjąć liczbę b od liczby a, tzn. znaleźć taką liczbę c, że a = b+ c.
    Przykład $$23 - 8 = 15$$, bo $$8 + 15 = 23$$.

    Odejmowane obiekty nazywane są odpowiednio odjemną i odjemnikiem, a wynik odejmowania różnicą.

    odejmowanie liczb

    Odejmowanie w przeciwieństwie do dodawania nie jest ani łączne, ani przemienne.
    np. $$15 - 7 ≠ 7 - 15$$ (gdzie symbol ≠ oznacza "nie równa się").
 
Pole prostokąta

Liczbę kwadratów jednostkowych potrzebnych do wypełnienia danego prostokąta nazywamy polem prostokąta.


Prostokąt o bokach długości a i b ma pole równe: $$P = a•b$$.

pole prostokąta

W szczególności: pole kwadratu o boku długości a możemy policzyć ze wzoru: $$P=a•a=a^2$$.

  Zapamiętaj

Przed policzeniem pola prostokąta pamiętaj, aby sprawdzić, czy boki prostokąta są wyrażone w takich samych jednostkach.

Przykład:

  • Oblicz pole prostokąta o bokach długości 2 cm i 4 cm.

    $$ P=2 cm•4 cm=8 cm^2 $$
    Pole tego prostokąta jest równe 8 $$cm^2$$.

Zobacz także
Udostępnij zadanie