Historia

Śladami przeszłości 2 (Podręcznik, Nowa Era)

Omów dokonania najwybitniejszych przedstawicieli 4.5 gwiazdek na podstawie 6 opinii
  1. Gimnazjum
  2. 2 Klasa
  3. Historia

Omów dokonania najwybitniejszych przedstawicieli

Wybitne dzieła renesansu
 Zadanie

1
 Zadanie

2
 Zadanie
3
 Zadanie

Najwybitniejsi przedstawiciele epoki renesansu:

  • Leonardo da Vinci - żył w latach 1452-1519, był filozofem, uczonym, malarzem, rzeźbiarzem, architektem, teoretykiem malarstwa. Zajmował się anatomią, medycyną, biologią, optyką oraz mechaniką. Leonardo da Vinci jest uznany za geniusza, wielkiego artystę i erudytę. Początkowo pracował jako malarz we Florencji, prawdziwą karierę rozpoczął na dworze księcia Mediolanu - Ludwika Sforzy. Projektował dla władcy umocnienia, place oraz ulice. Zyskał wielką sławę jako znakomity malarz i rzeźbiarz. Prowadził badania nad budową anatomiczną człowieka - "Człowiek wirtuwiański". Ponadto, projektował urządzenia wojenne do walki na lądzie i morzu. Podejmował także próby skonstruowania machiny latającej oraz nowego typu zegara. Wiele pomysłów oraz projektów Leonarda da Vinci, takich jak łódź podwodna, wóz pancerny, kamizelka kuloodporna, helikopter, rower a nawet prototym samochodu zrealizowano kilkaset lat później. Do nasłynniejszych dzieł Leonarda da Vinci należą: "Mona Lisa", "Ostatnia Wieczerza", "Dama z gronostajem", "Zwiastowanie".
  • Michał Anioł - żył w latach 1475-1564,  był wybitnym architektem, rzeźbiarzem, malarzem i poetą. Tworzył w Bolonii, Florencji i Rzymie dzięki mecenatowi książąt Medyceuszy oraz papieży. Największą sławę przyniosło mu dokończenie budowy Bazyliki św. Piotra w Rzymie, zwłaszcza zaprojektowanie olbrzymiej kopuły o wysokości 119 metrów. Michał Anioł zapisał się jako autor wyjątkowych fresków w Kaplicy Sykstyńskiej. Jego rzeźby "Dawid", "Pieta" oraz "Mojżesz" w doskonały sposób oddawały proporcje ludzkiego ciała z niespotykaną dotąd dokładnością. W latach 1520-1535 stworzył także płyty nagrobne książąt z rodu Medyceuszy - Giuliana i Lorenza w kościele S. Lorenzo we Florencji. Figury Michała Anioła charakteryzowały się żywiołowością, różnorodnością, gwałtownością, chaotycznością i ekspresyjnością.
  • Donato Bramante - żył w latach 1444 - 1514, był wybitnym włoskim malarzem oraz architektem. Tworzył w Mediolanie, Lombardii oraz w Rzymie. Od 1503 roku był głównym architektem i inżynierem papieża Juliusza II. Inspiracje do swoich arcydzieł czerpał z architektury antycznej i starochrześcijańskiej. Donato Bramante stworzył pierwotny projekt bazyliki Św. Piotra w Rzymie, rozbudował Pałac Watykański, stworzył prezbiterium oraz kopułę kościoła Santa Maria delle Grazie w Mediolanie, zaprojektował także centralne Tempietto przy kościele San Pietro in Montorio w Rzymie.
  • Rafael Santi - żył w latach 1483 - 1520, był wybitnym włoski malarzem, architektem i rysownikiem. Zasłyną z licznych przedstawień Madonny. Do jego najwybitniejszym dzieł należą: "Zmartwychwstanie Chrystusa", "Madonna z Dzieciątkiem i świętymi", "Trzy Gracje", "Zaślubiny Marii z Józefem", "Szkoła Ateńska".
  • Erazm z Rotterdamu - żył w latach 1469 - 1536, był jednym z najwybitniejszych myślicieli odrodzenia. Głoszone poglądy przyniosły mu wielką popularność wśród zwolenników humanizmu. Erazm z Rotterdamu był wybitnym znawcą historii, języków oraz kultury starożytnej. Był teologiem oraz tłumaczem Biblii. Twierdził, iż Kościół jest dla ludzi, a nie ludzie dla Kościoła. Uważał, że człowiek jest z natury dobry, zaś wszelkie czynione zło pochodzi z ludzkiej niewiedzy. Sprzeciwiał się prowadzeniu wojen, uważał że były one sprzeczne z prawdziwą naturą człowieka. 
DYSKUSJA
Informacje
Śladami przeszłości 2
Autorzy: Stanisław Roszak
Wydawnictwo: Nowa Era
Rok wydania:
Autor rozwiązania
user profile image

Paulina

21706

Nauczyciel

Masz wątpliwości co do rozwiązania?

Ostatnie 7 dni na Odrabiamy w liczbach...
ROZWIĄZALIŚMY0ZADAŃ
zadania
wiadomości
ODPOWIEDZIELIŚMY NA0WIADOMOŚCI
NAPISALIŚCIE0KOMENTARZY
komentarze
... i0razy podziękowaliście
Autorom
Wiedza
Zamiana ułamka zwykłego na dziesiętny

Jeżeli ułamek zwykły posiada w mianowniku 10, 100, 1000, … to zamieniamy go na ułamek dziesiętny w następujący sposób: między cyframi liczby znajdującej się w liczniku danego ułamka zwykłego stawiamy przecinek tak, aby po przecinku było tyle cyfr, ile zer w mianowniku. Gdyby zabrakło cyfr przy stawianiu przecinka, to należy dopisać brakującą ilość zer.

Przykłady:

  • $$3/{10}= 0,3$$ ← przepisujemy liczbę 3 z licznika i stawiamy przecinek tak, aby po przecinku była jedna cyfra (bo w mianowniku mamy jedno zero); musimy dopisać 0, ponieważ brakuje nam cyfr przy stawianiu przecinka,

  • $${64}/{100}= 0,64$$ ← przepisujemy liczbę 64 z licznika i stawiamy przecinek tak, aby po przecinku były dwie cyfry (bo w mianowniku mamy dwa zera); musimy dopisać 0, ponieważ brakuje nam cyfr przy stawianiu przecinka,

  • $${482}/{1000} = 0,482$$ ← przepisujemy liczbę 482 z licznika i stawiamy przecinek tak, aby po przecinku były trzy cyfry (bo w mianowniku mamy trzy zera); musimy dopisać 0, ponieważ brakuje nam cyfr przy stawianiu przecinka,

  • $${45}/{10}= 4,5$$ ← przepisujemy liczbę 45 z licznika i stawiamy przecinek tak, aby po przecinku była jedna cyfra (bo w mianowniku mamy jedno zero); w tym przypadku nie ma potrzeby dopisywania zer,

  • $${2374}/{100}= 23,74$$ ← przepisujemy liczbę 2374 z licznika i stawiamy przecinek tak, aby po przecinku były dwie cyfry (bo w mianowniku mamy dwa zera); w tym przypadku nie ma potrzeby dopisywania zer.

  Uwaga

Istnieją ułamki zwykłe, które możemy rozszerzyć lub skrócić tak, aby otrzymać w mianowniku 10, 100, 1000,... Jednak nie wszystkie ułamki można zamienić na równe im ułamki dziesiętne, to znaczy tak rozszerzyć lub skrócić, aby otrzymać ułamek o mianowniku 10, 100, 1000 itd.

Przykłady ułamków, które dają się rozszerzyć lub skrócić, tak aby otrzymać ułamek dziesiętny:
$$1/2= {1•5}/{2•5}=5/{10}= 0,5$$
$$3/{20}= {3•5}/{20•5}= {15}/{100}= 0,15$$
$${80}/{400}= {80÷4}/{400÷4}={20}/{100}= 2/{10}= 0,2$$

Nie można natomiast zamienić na ułamek dziesiętny ułamka $$1/3$$. Ułamka tego nie można skrócić ani rozszerzyć tak, aby w mianowniku pojawiła się liczba 10, 100, 1000 itd.

Odejmowanie pisemne
  1. Zapisujemy odjemną, a pod nią odjemnik, wyrównując ich cyfry do prawej strony.

    odejmowanie1
     
  2. Odejmowanie prowadzimy od strony prawej do lewej. Najpierw odejmujemy jedności, w naszym przykładzie mamy 3 - 9. Jeśli jedności odjemnej są mniejsze od jedności odjemnika (a tak jest w naszym przykładzie), wtedy z dziesiątek przenosimy jedną (lub więcej) „dziesiątkę” do jedności i wykonujemy zwykłe odejmowanie.
    W naszym przykładzie wygląda to następująco: od 3 nie możemy odjąć 9, więc przenosimy (pożyczamy) jedną dziesiątkę z siedmiu dziesiątek i otrzymujemy 13 – 9 = 4, czyli pod cyframi jedności zapisujemy 4, a nad cyframi dziesiątek zapisujemy ilość dziesiątek które nam zostały czyli 6 (bo od siedmiu dziesiątek pożyczyliśmy jedną, czyli zostało nam sześć dziesiątek).

    odejmowanie2
     
  3. Odejmujemy dziesiątki, a następnie zapisujemy wynik pod cyframi dziesiątek. Gdy dziesiątki odjemnej są mniejsze od dziesiątek odjemnika, z setek przenosimy jedną (lub więcej) „setkę” do dziesiątek i wykonujemy zwykłe odejmowanie.
    W naszym przykładzie mamy: 6 – 6 = 0, czyli pod cyframi dziesiątek zapisujemy 0.

    odejmowanie2
     
  4. Odejmujemy setki, a następnie wynik zapisujemy pod cyframi setek. Gdy setki odjemnej są mniejsze od setek odjemnika, z tysięcy przenosimy jeden (lub więcej) „tysiąc” do setek i wykonujemy zwykłe odejmowanie.
    W naszym przykładzie mamy: 2 – 1 = 1, czyli pod cyframi setek zapisujemy 1.

    odejmowanie3
     
  5. W rezultacie opisanego postępowania otrzymujemy wynik odejmowania pisemnego. W naszym przykładzie różnicą liczb 273 i 169 jest liczba 104.


Dla utrwalenia przeanalizujmy jeszcze jeden przykład odejmowania pisemnego.

Wykonamy pisemnie odejmowanie: 4071 - 956.

  1. Zapisujemy odjemną, a pod nią odjemnik.

    odejmowanie11
     
  2. Odejmujemy jedności: od 1 nie możemy odjąć 6, więc pożyczamy jedną dziesiątkę z siedmiu i otrzymujemy 11 – 6 = 5, czyli pod cyframi jedności zapisujemy 5, natomiast nad cyframi dziesiątek wpisujemy 6 (bo od siedmiu dziesiątek pożyczyliśmy jedną, czyli zostaje sześć dziesiątek).

    odejmowanie12
     
  3. Odejmujemy dziesiątki: 6 – 5 = 1, czyli pod cyframi dziesiątek wpisujemy 1.

    odejmowanie13
     
  4. Odejmujemy setki: od 0 nie możemy odjąć 9, więc pożyczamy jeden tysiąc i rozmieniamy go na 10 setek (bo jeden tysiąc to dziesięć setek) i otrzymujemy 10 – 9 = 1, czyli pod cyframi setek wpisujemy 1, a nad cyframi tysięcy wpisujemy 3, bo tyle tysięcy zostało.

    odejmowanie14
     
  5. Odejmujemy tysiące: w naszym przykładzie mamy 3 – 0 = 3 i wynik zapisujemy pod cyframi tysięcy.

    odejmowanie15
     
  6. Wynik naszego odejmowania: 4071 – 956 = 3115.

Zobacz także
Udostępnij zadanie