Historia

Śladami przeszłości 2 (Podręcznik, Nowa Era)

Omów dokonania najwybitniejszych przedstawicieli 4.5 gwiazdek na podstawie 6 opinii
  1. Gimnazjum
  2. 2 Klasa
  3. Historia

Omów dokonania najwybitniejszych przedstawicieli

Wybitne dzieła renesansu
 Zadanie

1
 Zadanie

2
 Zadanie
3
 Zadanie

Najwybitniejsi przedstawiciele epoki renesansu:

  • Leonardo da Vinci - żył w latach 1452-1519, był filozofem, uczonym, malarzem, rzeźbiarzem, architektem, teoretykiem malarstwa. Zajmował się anatomią, medycyną, biologią, optyką oraz mechaniką. Leonardo da Vinci jest uznany za geniusza, wielkiego artystę i erudytę. Początkowo pracował jako malarz we Florencji, prawdziwą karierę rozpoczął na dworze księcia Mediolanu - Ludwika Sforzy. Projektował dla władcy umocnienia, place oraz ulice. Zyskał wielką sławę jako znakomity malarz i rzeźbiarz. Prowadził badania nad budową anatomiczną człowieka - "Człowiek wirtuwiański". Ponadto, projektował urządzenia wojenne do walki na lądzie i morzu. Podejmował także próby skonstruowania machiny latającej oraz nowego typu zegara. Wiele pomysłów oraz projektów Leonarda da Vinci, takich jak łódź podwodna, wóz pancerny, kamizelka kuloodporna, helikopter, rower a nawet prototym samochodu zrealizowano kilkaset lat później. Do nasłynniejszych dzieł Leonarda da Vinci należą: "Mona Lisa", "Ostatnia Wieczerza", "Dama z gronostajem", "Zwiastowanie".
  • Michał Anioł - żył w latach 1475-1564,  był wybitnym architektem, rzeźbiarzem, malarzem i poetą. Tworzył w Bolonii, Florencji i Rzymie dzięki mecenatowi książąt Medyceuszy oraz papieży. Największą sławę przyniosło mu dokończenie budowy Bazyliki św. Piotra w Rzymie, zwłaszcza zaprojektowanie olbrzymiej kopuły o wysokości 119 metrów. Michał Anioł zapisał się jako autor wyjątkowych fresków w Kaplicy Sykstyńskiej. Jego rzeźby "Dawid", "Pieta" oraz "Mojżesz" w doskonały sposób oddawały proporcje ludzkiego ciała z niespotykaną dotąd dokładnością. W latach 1520-1535 stworzył także płyty nagrobne książąt z rodu Medyceuszy - Giuliana i Lorenza w kościele S. Lorenzo we Florencji. Figury Michała Anioła charakteryzowały się żywiołowością, różnorodnością, gwałtownością, chaotycznością i ekspresyjnością.
  • Donato Bramante - żył w latach 1444 - 1514, był wybitnym włoskim malarzem oraz architektem. Tworzył w Mediolanie, Lombardii oraz w Rzymie. Od 1503 roku był głównym architektem i inżynierem papieża Juliusza II. Inspiracje do swoich arcydzieł czerpał z architektury antycznej i starochrześcijańskiej. Donato Bramante stworzył pierwotny projekt bazyliki Św. Piotra w Rzymie, rozbudował Pałac Watykański, stworzył prezbiterium oraz kopułę kościoła Santa Maria delle Grazie w Mediolanie, zaprojektował także centralne Tempietto przy kościele San Pietro in Montorio w Rzymie.
  • Rafael Santi - żył w latach 1483 - 1520, był wybitnym włoski malarzem, architektem i rysownikiem. Zasłyną z licznych przedstawień Madonny. Do jego najwybitniejszym dzieł należą: "Zmartwychwstanie Chrystusa", "Madonna z Dzieciątkiem i świętymi", "Trzy Gracje", "Zaślubiny Marii z Józefem", "Szkoła Ateńska".
  • Erazm z Rotterdamu - żył w latach 1469 - 1536, był jednym z najwybitniejszych myślicieli odrodzenia. Głoszone poglądy przyniosły mu wielką popularność wśród zwolenników humanizmu. Erazm z Rotterdamu był wybitnym znawcą historii, języków oraz kultury starożytnej. Był teologiem oraz tłumaczem Biblii. Twierdził, iż Kościół jest dla ludzi, a nie ludzie dla Kościoła. Uważał, że człowiek jest z natury dobry, zaś wszelkie czynione zło pochodzi z ludzkiej niewiedzy. Sprzeciwiał się prowadzeniu wojen, uważał że były one sprzeczne z prawdziwą naturą człowieka. 
DYSKUSJA
Informacje
Śladami przeszłości 2
Autorzy: Stanisław Roszak
Wydawnictwo: Nowa Era
Rok wydania:
Autor rozwiązania
user profile image

Paulina

10604

Nauczyciel

Masz wątpliwości co do rozwiązania?

Wiedza
Odejmowanie ułamków dziesiętnych

Odejmowanie ułamków dziesiętnych sposobem pisemnym jest bardzo podobne do odejmowania liczb naturalnych:

  1. Ułamki podpisujemy tak, aby przecinek znajdował się pod przecinkiem ( cyfra jedności pod cyfrą jedności, cyfra dziesiątek pod cyfrą dziesiątek, cyfra setek pod cyfrą setek itd.);
  2. W miejsce brakujących cyfr po przecinku można dopisać zera;
  3. Ułamki odejmujemy tak jak liczby naturalne, czyli działania prowadzimy od kolumny prawej do lewej i wykonujemy je tak, jak gdyby nie było przecina;
  4. W uzyskanym wyniku stawiamy przecinek tak, aby znajdował się pod napisanymi już przecinkami.

Przykład:

  • $$ 3,41-1,54=? $$
    odejmowanie-ulamkow

    $$ 3,41-1,54=1,87 $$  

System rzymski

System rzymski jest systemem zapisywania liczb, który w przeciwieństwie do zapisu pozycyjnego, pozwala zapisać liczby przy pomocy znaków o zawsze ustalonej wartości.

Wyróżniamy cyfry podstawowe:

  • I = 1
  • X = 10
  • C = 100
  • M = 1000

oraz cyfry pomocnicze:

  • V = 5
  • L = 50
  • D = 500

Korzystając z systemu rzymskiego liczbę naturalną przedstawiamy jako ciąg powyższych cyfr uporządkowanych od wartości największej do najmniejszej, a wartość liczby jest równa sumie wartości poszczególnych cyfr.

Przykłady:

  • XV → 10+5=15
  • XXXII → 10+10+10+1+1=32
  • CXXVII → 100+10+10+5+1+1=127
  • MDLVII → 1000+500+50+5+1+1=1557

W celu uproszczenia wielu zapisów dopuszcza się umieszczenie cyfry podstawowej o mniejszej wartości przed cyfrą o większej wartości. W takim jednak przypadku wartość mniejszej cyfry uważamy za ujemną.

Przykłady:

  • IX → -1+10=10-1=9
  • CD → -100+500=500-100=400
  • XLII → -10+50+1+1=50-10+2=42
  • CML → -100+1000+50=1000-100+50=950

Ważne jest, że w systemie rzymskim możemy zapisać maksymalnie 3 takie same cyfry podstawowe (czyli I, X, C, M) obok siebie. Cyfry pomocnicze (czyli V, L, D) nie mogą występować obok siebie.

Przykład:

  • XXXII → 10+10+10+1+1=32

  Ciekawostka

System rzymski pochodzi od wysoko rozwiniętej cywilizacji Etrusków (ok. 500 r. p.n.e.). Początkowo zapisywano liczby za pomocą pionowych kresek I,II,III,IIII,IIIII,... .

Rzymianie przejęli cyfry od Etrusków i poddali je pewnym modyfikacjom oraz udoskonaleniom, co dało początki dzisiaj znanemu systemowi rzymskiemu.

Cyfr rzymskich używano na terenie imperium aż do jego upadku w V w. n.e. W średniowieczu stały się standardowym systemem liczbowym całej łacińskiej Europy, jednak pod koniec tej epoki coraz częściej używano już cyfr arabskich, prostszych i wygodniejszych do obliczeń oraz zapisywania dużych liczb. System rzymski stopniowo wychodził z codziennego użycia, chociaż do dziś jest powszechnie znany w Europie i stosowany do wielu celów.

Zobacz także
Udostępnij zadanie