Kościół katolicki w kraju zniewolonym przez komunistów bronił praw i godności człowieka. Władze PZPR odnosiły się do niego z wrogością, dążyły do jego zniszczenia, wiedziały bowiem, iż religia zajmuje nadrzędną rolę w życiu każdego Polaka. Zakazywano budowy nowych świątyń, przejmowano majątek kościelny oraz klasztorny, usuwano religię z obowiązkowego programu nauczania, przeprowadzano akcje dekrucyfikacyjne w szkołach. Aresztowano duchownych, internowano prymasa Polski, kardynała Stefana Wyszyńskiego. Kościół stał jednak nieugięcie na straży polskiej tradycji narodowej. Jego znaczenie wzrosło jeszcze bardziej, gdy 16 października 1978 roku arcybiskub krakowski - Karol Wojtyła stanął na czele Stolicy Apostolskiej. W czasie swych pielgrzymek do ojczyzny Jan Paweł II wzywał Polaków do obrony chrześcijańskich wartości, podkreślał prawo rodaków do życia w wolnym i suwerennym kraju. W kazaniu skierowanym do młodzieży na Westerplatte w 1987 roku podkreślał: "Musicie od siebie wymagać, nawet gdyby inni od Was nie wymagali".