Przykładowe argumenty za koncepcją determinizmu geograficznego:

1. Obszary pustyń lodowych są praktycznie bezludne (zwłaszcza na Antarktydzie), gdyż brak pokrywy glebowej i ekstremalnie niskie temperatury powietrza niemalże uniemożliwiają tam życie człowiekowi. Z kolei obszary położone w strefie klimatu umiarkowanego i podzwrotnikowego, ze względu na przyjazny klimat, są znacznie gęściej zaludnione.

2. Rozmieszczenie surowców mineralnych na Ziemi (węgla kamiennego, rud żelaza, ropy naftowej) determinuje miejsca ich wydobycia, a więc rozwój górnictwa. Tego typu działalność więc nie może powstać nigdzie indziej.

 

Przykładowe argumenty przeciwko tej koncepcji:

1. Obszary położone na pustyniach gorących powinny być - z racji braku wód powierzchniowych i ubogiej roślinności - bezludne. Dzięki rozwojowi gospodarczemu człowiek nauczył się żyć na tych obszarach, kopiąc studnie głębinowe, odsalając wodę morską oraz importując żywność. Przykładem mogą być tutaj obszary położone na Półwyspie Arabskim w rejonie Zatoki Perskiej.

2. Człowiek potrafi w sposób radykalny zmieniać środowisko przyrodnicze i dostosować je do swoich potrzeb. Przykładowo w państwach wyspiarskich, takich jak Japonia, na skutek brakującego miejsca na nowe inwestycje, ludzie usypują sztuczne wyspy i budują tam np. wysypiska śmieci a nawet lotniska. Rozkład lądów i mórz przestał więc tam stanowić ograniczenie rozwoju człowieka.