Kapitał ludzki to wiedza, umiejętności oraz kondycja zdrowotna pojedynczego człowieka jak i całego społeczeństwa. Wiele aspektów kapitału ludzkiego jest niemierzalnych, jednak niektóre jego elementy obrazowane są przez mierniki takie jak na przykład liczba lat nauki szkolnej, wielość nakładów na edukację w przeliczeniu na jednego ucznia i studenta oraz odsetek osób, która ma dostęp do internetu. Wielkość tych mierników a więc także poziom kapitału ludzkiego wyraźnie wpływa na rozwój gospodarczy. Przykładowo:

1. Kraje o najdłuższym okresie nauki szkolnej (Niemcy, Szwajcaria - ponad 14 lat), są zaliczane do najlepiej rozwiniętych gospodarczo na świecie; z kolei w państwach o najkrótszym okresie nauki szkolnej (Mali, Pakistan - poniżej 6 lat) poziom rozwoju gospodarczego jest zdecydowanie niższy, gdyż jakość kapitału ludzkiego, ze względu na niższe wykształcenie, jest po prostu mniejsza, co ogranicza rozwój ekonomiczny kraju.

2. Im wielkość nakładów na edukację na jednego ucznia i studenta jest wyższa, tym generalnie poziom rozwoju ekonomicznego kraju jest wyższy. Dobrze to widać w skali zarówno globalnej jak i poszczególnych kontynentów. Na przykład w Europie słabiej rozwinięte państwa pod względem ekonomicznym (Serbia, Rumunia, Bułgaria) mają ten wskaźnik na poziomie poniżej 1600 euro; kraje, które mają natomiast znacznie wyższy poziom rozwoju ekonomicznego (Francja, Niemcy, Norwegia, Szwajcaria) cechują się znacznie wyższymi nakładami na ten cel (w Niemczech i Francji powyżej 7000 euro w Norwegii i Szwajcarii nawet powyżej 15 000 euro).

3. Dostęp do internetu daje duże możliwości do podnoszenia jakości kapitału ludzkiego. Pozwala przykładowo na zdobywanie wykształcenia (e-learning, szkolenia internetowe) oraz zapewnia lepszy dostęp do informacji. Poziom rozwoju ekonomicznego państw koreluje się wyraźnie z odsetkiem osób, które mają dostęp do internetu. Kraje z najniższymi wskaźnikami pod tym względem (Erytrea, Burundi, Republika Środkowoafrykańska - poniżej 5%) są zaliczane do najsłabiej rozwiniętych gospodarczo; z kolei państwa o najwyższych wskaźnikach (Katar, Kuwejt, Islandia) są albo bardzo wysoko rozwinięte ekonomicznie albo też niezwykle dynamicznie pod tym względem się rozwijają.