Uzasadnienie:
Naszym zadaniem jest obliczenie pracy, ciepła i zmianę energii wewnętrznej azotu dla procesu przedstawionego na wykresie.
Analizując, załączony w treści zadania, wykres możemy wywnioskować, że przedstawiona przemiana jest izobaryczna. Oznacza to, że zmienia się wartość objętości (wzrasta), natomiast ciśnienie jest stałe. Zaznaczmy na wykresie, jak zmienia się objętość:

gdzie:
- początkowa objętość azotu,
- końcowa objętość azotu.
W przypadku przemiany izobarycznej pracę gazu na tłok obliczamy jako pole pod wykresem pokazującym przemianę:

gdzie:
- zmiana objętości gazu w tłoku.
Widzimy więc, że wzór na pracę możemy zapisać jako:
gdzie:
- praca wykonana przez azot,
- ciśnienie gazu,
- zmiana objętości gazu.
Zmianę objętości gazu definiujemy jako różnicę końcowej i początkowej objętości gazu:
Zaznaczmy na wykresie współrzędną ciśnienia azotu w tłoku i otrzymujemy:

gdzie:
- ciśnienie azotu w tłoku.
W takim przypadku nasz wzór na pracę ma postać:
Odczytane współrzędne wynoszą:
Wstawiamy dane liczbowe do wzoru i otrzymujemy:
W kolejnym kroku musimy obliczyć ciepło, które gaz pochłania z otoczenia. Gaz pochłania ciepło, ponieważ w naszej przemianie izobarycznej wzrasta objętość przy stałym ciśnieniu. Zgodnie z równaniem Clapeyrona musi więc zwiększyć się temperatura. Aby tak się stało, to gaz musi pobrać ciepło z otoczenia.
Ilość ciepła potrzebna do określonego przyrostu temperatury gazu przy stałym ciśnieniu wyraża się wzorem:
gdzie:
- ciepło wymienione z otoczeniem,
- liczba moli gazu,
- ciepło molowe przy stałym ciśnieniu,
- zmiana temperatury gazu.
Azot jest gazem dwuatomowym. Ciepło molowe przy stałym ciśnieniu dla gazu dwuatomowego wynosi:
gdzie:
- ciepło molowe przy stałym ciśnieniu dla gazu dwuatomowego,
- stała gazowa.
Więc wzór na ciepło, pobrane przez azot z otoczenia, wynosi:
Zmiana temperatury będzie tu równa różnicy temperatury końcowej i początkowej:
gdzie:
- końcowa temperatura azotu,
- początkowa temperatura azotu.
Zatem wzór na ciepło pobrane przez azot ma postać:
Mnożymy wyrazy w nawiasie przez i otrzymujemy:
Dlaczego to zrobiliśmy? Bo to jest prawa strona równania Clapeyrona w początkowym i końcowym stanie azotu.
Dla gazu doskonałego jego parametry możemy opisać za pomocą równania Clapeyrona:
gdzie:
- ciśnienie gazu,
- objętość gazu,
- liczba moli gazu,
- stała gazowa,
- temperatura gazu doskonałego.
Zapiszmy równania Clapeyrona dla stanu początkowego i końcowego gazu:
Zauważmy, że powstał nam układ równań:
Odejmijmy obustronnie i otrzymujemy:
Widzimy zatem, że nasz wzór na ciepło możemy zapisać równoważnie:
Wstawiamy do naszego wzoru dane liczbowe i otrzymujemy:
Pierwsza zasada termodynamiki mówi nam, że zmiana energii wewnętrznej układu termodynamicznego jest równa sumie pracy wykonanej nad układem przez siły zewnętrzne i ciepła wymienionego z otoczeniem:
gdzie:
- zmiana energii wewnętrznej układu,
- praca wykonana nad układem przez siły zewnętrzne,
- ciepło dostarczone do ciała (pobrane z otoczenia przez układ).
W naszym przypadku gaz wykonuje pracę, aby zwiększyć swoją objętość, przy stałym ciśnieniu. Dlatego przed pracą musi być znak minus:
Wstawiamy dane liczbowe i otrzymujemy:
Odpowiedź:
Praca wykonana przez azot wynosi . Ciepło pobrane przez gaz wynosiło . Natomiast zmiana energii wewnętrznej jest równa .
Zuzanna Wnuk
Nauczycielka fizyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

