TREŚĆ:
Wiązka niespolaryzowanego światła o natężeniu pada prostopadle na polaryzator liniowy . Światło, które przeszło przez polaryzator , dalej pada prostopadle na polaryzator . Opisaną sytuację przedstawia rysunek 1. Przyjmij następujące warunki i oznaczenia:
-
natężenie światła po przejściu przez oznaczmy jako , przy czym
-
natężenie światła po przejściu przez oznaczmy jako
-
kąt między osiami polaryzacji oraz polaryzatorów oraz oznaczmy jako
-
amplitudę fali elektromagnetycznej (amplitudę natężenia pola elektrycznego) po przejściu przez oznaczmy jako , a po przejściu przez oznaczmy jako . Wartości tych wektorów oznaczymy – odpowiednio – jako oraz .
Na rysunku 2. przedstawiono widok w płaszczyźnie równoległej do obu polaryzatorów. Oznaczono na nim osie polaryzacji oraz obu polaryzatorów oraz wektor .

Zadanie 9.2.
Polaryzatory ustawiono tak, że ich osie polaryzacji były względem siebie pod kątem .
Oceń prawdziwość poniższych zależności. Zaznacz P, jeśli zależność jest prawdziwa, albo F – jeśli jest fałszywa.
| 1. | P | F | |
| 2. | P | F | |
| 3. | P | F |
ROZWIĄZANIE:
Zdanie jest PRAWDZIWE, ponieważ amplituda zmienia się zgodnie ze wzorem:
gdzie:
- wartość wektora amplitudy natężenia pola elektrycznego po przejściu przez polaryzator,
- wartość wektora amplitudy natężenia pola elektrycznego przed przejściem przez polaryzator,
- kąt między wektorem amplitudy natężenia pola elektrycznego oraz osią polaryzacji polaryzatora.
Kąt wynosi i zapisując powyższy wzór dla naszego problemu dostajemy:
gdzie:
- wartość wektora amplitudy natężenia pola elektrycznego po przejściu przez drugi polaryzator,
- wartość wektora amplitudy natężenia pola elektrycznego po przejściu przez pierwszy polaryzator.
Podstawiamy wartość cosinusa oraz dokonujemy przekształceń:
2. Zdanie jest PRAWDZIWE, ponieważ natężenie światła jest dane wzorem:
gdzie:
- natężenie światła po przejściu przez polaryzator,
- natężenie światła przed przejściem przez polaryzator,
- kąt między płaszczyzną polaryzacji światła padającego i płaszczyzną polaryzacji polaryzatora.
Zapisując powyższe równanie dla naszej sytuacji dostajemy:
gdzie:
- natężenie światła po przejściu przez drugi polaryzator,
- natężenie światła po przejściu przez pierwszy polaryzator.
Podstawiamy wartość cosinusa:
3. Zdanie jest PRAWDZIWE, ponieważ z treści polecenia wiemy, że:
gdzie:
- natężenie światła przed przejściem przez polaryzatory.
Mnożymy obie strony równania przez 2 i otrzymujemy:
Podstawiając wzór na natężenie światła po przejściu przez pierwszy polaryzator z poprzedniego podpunktu:
Bartosz Izydorczyk
Nauczyciel fizyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

