Naszym celem jest wyznaczenie ciepła oddanego przez gaz w przemianie izobarycznej 1 → 2.
Objętość w stanie 2
Najpierw zajmiemy się wyznaczeniem brakującej objętości V2. Korzystamy z równania przemiany adiabatycznej.
|
PRAWO POISSONA
Dla przemiany adiabatycznej gazu doskonałego zgodnie z prawem Poissona prawdziwa jest równość:
pVκ=const
gdzie:
κ - wykładnik adiabaty,
p - ciśnienie gazu,
V - objętość gazu.
|
|
WYKŁADNIK ADIABATY
Wykładnik adiabaty jest równy stosunkowi ciepła molowego przy stałym ciśnieniu do ciepła molowego przy stałej temperaturze:
κ=CVCp
gdzie:
κ - wykładnik adiabaty,
Cp - ciepło molowe substancji przy stałym ciśnieniu,
CV - ciepło molowe substancji przy stałej objętości.
|
Wiemy, że gaz jest dwuatomowy, więc:
|
GAZ DWUATOMOWY - CIEPŁO MOLOWE PRZY STAŁEJ OBJĘTOŚCI
Ciepło molowe przy stałej objętości dla gazu dwuatomowego wynosi:
CV=25R
gdzie:
CV - ciepło molowe przy stałej objętości dla gazu dwuatomowego,
R - stała gazowa.
|
|
GAZ DWUATOMOWY - CIEPŁO MOLOWE PRZY STAŁYM CIŚNIENIU
Ciepło molowe przy stałym ciśnieniu dla gazu dwuatomowego wynosi:
Cp=27R
gdzie:
Cp - ciepło molowe przy stałym ciśnieniu dla gazu dwuatomowego,
R - stała gazowa.
|
Wykładnik adiabaty będzie równy:
κ=CVCp
κ=25R27R
κ=57
Z równania adiabaty zapisujemy równość dla stanów 2 i 3.
p2V257=p3V357∣:p2
V257=p2p3V357∣75
V257⋅75=(p2p3V357)75
V2=(p2p3)75⋅V3
Korzystamy z danych:
p2=1000hPa
p3=2500hPa
V3=2dm3=0,002m3
Podstawiamy dane liczbowe:
V2=(1000hPa2500hPa)75⋅0,002m3=2,575⋅0,002m3≈1,924⋅0,002m3≈0,003848m3
Ciepło oddane w przemianie izobarycznej
|
CIEPŁO W PRZEMIANIE IZOBARYCZNEJ
Ilość ciepła potrzebna do określonego przyrostu temperatury gazu przy stałym ciśnieniu wyraża się wzorem:
Q=nCpΔT
gdzie:
Q - ciepło wymienione z otoczeniem,
n - liczba moli gazu,
Cp - ciepło molowe przy stałym ciśnieniu,
ΔT - zmiana temperatury gazu.
|
Wiemy, że:
CP=27R
Stąd:
Q=n27RΔT
Q=27nRΔT
Musimy wyrazić zmianę temperatury w przejściu między stanami: 1 → 2.
ΔT=T2−T1
gdzie:
T2 - temperatura w stanie 2,
T1 - temperatura w stanie 1.
Korzystamy z:
|
RÓWNANIE CLAPEYRONA
Dla gazu doskonałego jego parametry możemy opisać za pomocą równania Clapeyrona:
pV=nRT
gdzie:
p - ciśnienie gazu,
V - objętość gazu,
n - liczba moli gazu,
R - stała gazowa,
T - temperatura gazu doskonałego.
|
Możemy zapisać zależność na temperaturę gazu:
pV=nRT∣:nR
nRpV=T
T=nRpV
Dla stanu 1 otrzymujemy:
T1=nRp1V1
Dla stanu 2 otrzymujemy:
T2=nRp2V2
Zatem:
ΔT=nRp2V2−nRp1V1
ΔT=nR1(p2V2−p1V1)
Z wykresu wynika, że:
p1=p2
Stąd:
ΔT=nR1(p2V2−p2V1)
ΔT=nRp2(V2−V1)
Wracamy do równania na szukane ciepło oddane przez gaz.
Q=27nRnRp2(V2−V1)
Q=27p2(V2−V1)
Korzystamy z danych:
p2=1000hPa=100000Pa
V1=5dm3=0,005m3
V2=0,003848m3
Podstawiamy dane liczbowe:
Q=27⋅100000Pa⋅(0,003848m3−0,005m3)=350000Pa⋅(−0,001152m3)≈−400J