Korzystając z równania Einsteina wiemy, że dla zjawiska fotoelektrycznego zewnętrznego spełniona jest równość:

$E_f=W+E_k$  

gdzie:

$E_f$  - energia fotonu padającego na ciało stałe,

$E_k$  - energią kinetyczną wybitego z warstwy ciała elektronu,

$W$  - pracą wyjścia (energią niezbędną do uwolnienia elektronu z ciała).

Energię fotonu o podanej długości fali możemy obliczyć za pomocą wzoru:

$E_f=\frac{hc}{\lambda }$  

gdzie:

$h$  - stała Plancka, 

$c$  - wartość prędkości światła, 

$\lambda$  - długość fali padającego promieniowania. 

Natomiast energia kinetyczna jest opisana wzorem:

$E_k=\frac{m_e{v}^2}{2}$  

gdzie:

$m_e$  - masa elektronu,

$v$  - wartość prędkości wybitego elektronu.

Przekształcając równość dla zjawiska fotoelektrycznego zewnętrznego mamy: