Na początek zastanowimy się, co się dzieje z pojemnością kondensatora podczas wsuwania do niego szklanej płytki.

Pojemność płaskiego kondensatora przedstawiamy wzorem:

$C={\epsilon }_0{\epsilon }_r\frac{S}{d}$

gdzie:

$C$ - pojemność kondensatora,

${\epsilon }_0$ - przenikalność elektryczna próżni,

${\epsilon }_r$ - względna przenikalność elektryczna dielektryka w kondensatorze,

$S$ - powierzchnia okładek kondensatora,

$d$ - odległość między okładkami kondensatora.

  Początkowo kondensator jest wypełniony powietrzem. 

${\epsilon }_r=1$

$C={\epsilon }_0\cdot 1\cdot \frac{S}{d_0}$

$C={\epsilon }_0\frac{S}{d_0}$

Po wsunięciu do kondensatora szklanej płytki jego pojemność będzie równa:

${\epsilon }_r=3,7$  

$C{}^{\prime }={\epsilon }_0\cdot 3,7\cdot \frac{S}{d_0}$  

$C^{\prime }=3,7{\epsilon }_0\frac{S}{d_0}$

$C^{\prime }=3,7C$

Zatem pojemność kondensatora wzrosła po wsunięciu do niego szklanej płytki.

 

$\mathbf{a})$

 Uzasadnienie: 

Energię zgromadzoną w kondensatorze możemy przedstawić wzorem: