Dane:
Rozwiązując to zadanie skorzystamy również z:
▶ stała Avogadro: .
Szukane:
Rozwiązanie:
Wartość pędu możemy wyrazić jako:
gdzie:
- wartość pędu cząsteczki,
- masa cząsteczki,
- wartość prędkości cząsteczki.
W naszym przypadku za wartość prędkości przyjmujemy średnią szybkość kwadratową dla cząsteczek telnu.
gdzie:
- średnia szybkość kwadratowa.
Masę cząsteczki możemy przedstawić jako stosunek masy jednego mola gazu do liczby Avogadra:
gdzie:
- masa molowa cząsteczki tlenu,
- stała Avogadro.
Stąd:
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
Cząsteczki tlenu znajdujące się w naczyniu poruszają się chaotycznie i podczas swojego ruchu zderzają się ściankami naczynia. Rozpatrujemy pojedynczą cząsteczkę poruszającą się w dowolnym kierunku w naczyniu.

Cząsteczka zmierza w stronę prawej ścianki naczynia po prostej nachylonej do niej pod pewnym dowolnym kątem. Wektor prędkości cząsteczki możemy rozłożyć na dwie składowe - w kierunku poziomym i pionowym.
W wyniku zderzenia ze ścianką cząsteczka odbija się od niej.

Zderzenie rozpatrujemy tylko w wymiarze poziomym (osi x). W takim zderzeniu cząsteczka nie wytraca składowych pionowych pędu, a jedynie składowe poziome. Oznacza to, że bierzemy pod uwagę jedynie składową poziomą wektora prędkości cząsteczki.
Zapisujemy wartość pędu początkowego cząsteczki (w osi x).
gdzie:
- wartość pędu początkowego cząsteczki,
- masa cząsteczki,
- wartość prędkości cząsteczki.
Zapisujemy wartość pędu cząsteczki po zderzeniu (w osi x).
- wartość pędu cząsteczki po zderzeniu,
- masa cząsteczki,
- wartość prędkości cząsteczki po zderzeniu.
Ścianki naczynia są nieruchome. Zapiszmy jeszcze możliwą wartość pędu ścianki naczynia po zderzeniu.
gdzie:
- wartość pędu ścianki po zderzeniu,
- masa ścianki,
- wartość prędkości ścianki po zderzeniu.
Zderzenie cząsteczki ze ścianką naczynia traktujemy jako doskonale sprężyste. Korzystamy z zasady zachowania pędu.
Zatem:
Masa ścianki jest znacznie większa od masy pojedynczej cząsteczki. Możemy zapisać, że:
Stąd:
Równanie zapisujemy jako:
Z naszego warunku wynika, ze ścianka naczynia pozostaje nieruchoma po zderzeniu.
Zasada zachowania pędu upraszcza się do równania:
Stąd:
Wartość zmiany pędu cząsteczki wyrazimy jako:
gdzie:
- bezwzględna zmiana wartości pędu.
Otrzymujemy:
Korzystając z zależności trygonometrycznych możemy zapisać:
Stąd:
Cząsteczka zderza się ze ścianką, oddaje jej swój pęd, a następnie ściana pozostając nieruchomo w wyniku swojej sprężystości oddaje pęd cząsteczce. Przekaz pędu będzie największy, kiedy wartość zmiany pędu będzie możliwie największa. Maksimum uzyskujemy dla:
czyli:
Otrzymujemy:
Przekaz pędu jest największy w trakcie zderzenia sprężystego prostopadle do powierzchni padania cząsteczki, czyli pod kątem 0°. Wartość zmiany pędu całkowitego cząsteczki będzie wówczas równa wyznaczonej przez nas zmianie wartości pędu:
Za wartość prędkości cząsteczki przyjmujemy średnią szybkość kwadratową cząsteczek tlenu.
Skorzystamy z wartości pędu wyznaczonej w podpunkcie .
Ewelina Wysopal
Nauczycielka fizyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

