TREŚĆ:

Zadanie 11.

Mamy do dyspozycji silne magnesy w kształcie walca. Umieszczono dwa takie odpychające się magnesy w plastikowej, przezroczystej, pionowo ustawionej rurce i zbadano, jak siła $F$ ich wzajemnego oddziaływania zależy od odległości $r$ pomiędzy ich środkami (rysunek obok). Dolny magnes był unieruchomiony.

Siłę $F$ wyrażono w miliniutonach. Wyniki pomiarów zapisano w tabeli. 

Informacja do zadań 11.2.-11.3.

W następnym doświadczeniu wykonano serię pomiarów czasu spadania jednego magnesu z wysokości $40\mathrm{cm}$ w pionowo ustawionych rurkach wykonanych z różnych materiałów (rysunek poniżej).

 

Zadanie 11.3.

Zaznacz właściwe uzupełnienie poniższego zdania wybrane spośród A–C oraz uzasadnienie wybrane spośród 1–3.

Gdy rurkę z plastiku zamieniono na rurkę tej samej średnicy, ale wykonaną z miedzi, czas spadania wyniósł $5,50\mathrm{s}$, a ruch magnesu był jednostajny praktycznie na całej długości rurki. Przyczyną takiego zachowania się magnesu było

A.	zjawisko tarcia magnesu o rurkę,	a efekt ten wystąpił w rurce miedzianej, ponieważ miedź jest	1.	przewodnikiem.
B.	przyciąganie się magnesu i miedzi,		2.	paramagnetykiem.
C.	zjawisko indukcji elektromagnetycznej,		3.	ferromagnetykiem.

---

ROZWIĄZANIE:

 Uzasadnienie: 

Naszym zadaniem jest zaznaczenie właściwego uzupełnienia zdania.

Przeanalizujmy sytuację przedstawioną w zadaniu.

Porównanie plastiku i miedzi: