W wyniku oddziaływania z atomem elektron zmienia kierunek ruchu i traci część energii kinetycznej. Energia, którą straci elektron przy zderzeniu z atomem emitowana jest w postaci fotonu. Zderzenia powodują, że elektrony poruszają się wolniej (hamują). Powstałe w wyniku zderzeń fotony tworzą widmo promieniowania, zwanego promieniowaniem hamowania i jest widmem ciągłym. 

Drugim procesem, w którym elektrony uderzające w anodę lampy rentgenowskiej tracą energię kinetyczną, są wzbudzenia atomów anody. Powrotowi wzbudzonych atomów do stanu podstawowego towarzyszy emisja promieniowania w postaci kwantów o ściśle określonych energiach. Powstaje tak zwane widmo promieniowania charakterystycznego.

W lampie rentgenowskiej minimalną długość fali możemy opisać za pomocą wzoru:

${\lambda }_{\text{min}}=\frac{h\cdot c}{e\cdot U}$  

gdzie λ_min jest minimalną długością fali, U jest napięciem pomiędzy katodą i anodą lampy, h jest stałą Plancka, c jest prędkością światła, e jest wartością ładunku elementarnego. Przyjmujemy, że wartość ładunku elementarnego, stała Plancka i prędkość światła odpowiednio wynoszą:

$e=1,6\cdot {10}^{-19}C$