a)
W zadaniu podane mamy, że:
E1=E2=E3=E
Pierwsze prawo Kirchhoffa mówi nam, że suma natężeń prądów wpływających do węzła jest równa sumie natężeń prądów z węzła wypływających. Możemy zatem zapisać, że:
I2=I1+I3
Zauważmy, że z rysunku dołączonego do zadania wynika, że mamy dwa oczka. Korzystając z drugiego prawa Kirchhoffa otrzymujemy, że:
E−I1⋅r1=0
−E+I2⋅r2=0
E−I3⋅r3=0
Wówczas dla I oczka mamy, że:
{E−I1⋅r1=0E−I3⋅r3=0 ∣⋅(−1)
+−I1⋅r1+I3⋅r3=0{E−I1⋅r1=0−E+I3⋅r3=0
Z tego wynika, że:
−I1⋅r1+I3⋅r3=0 ∣+I1⋅r1
I3⋅r3=I1⋅r1 ∣:r3
I3=I1⋅r3r1
Dla II oczka mamy, że:
{−E+I2⋅r2=0 ∣⋅(−1)E−I3⋅r3=0
+2⋅E−I2⋅r2−I3⋅r3=0{E−I2⋅r2=0E−I3⋅r3=0
Z tego wynika, że:
2⋅E−I2⋅r2−I3⋅r3=0 ∣−2⋅E+I3⋅r3
−I2⋅r2 =−2⋅E+I3⋅r3 ∣⋅(−1)
I2⋅r2 =2⋅E−I3⋅r3
I2⋅r2 =2⋅E−I1⋅r3r1⋅r3
I2⋅r2 =2⋅E−I1⋅r1 ∣:r2
I2=r22⋅E−I1⋅r1
Pierwsze natężenie
Korzystając z I prawa Kirchhoffa wyznaczamy natężenie prądu I1:
I2=I1+I3
r22⋅E−I1⋅r1=I1+I1⋅r3r1 ∣⋅r2⋅r3
(2⋅E−I1⋅r1)⋅r3=I1⋅r2⋅r3+I1⋅r1⋅r2
2⋅E⋅r3−I1⋅r1⋅r3=I1⋅r2⋅r3+I1⋅r1⋅r2 ∣+I1⋅r1⋅r3
2⋅E⋅r3=I1⋅r2⋅r3+I1⋅r1⋅r2+I1⋅r1⋅r3
Zamieniamy stronami:
I1⋅r2⋅r3+I1⋅r1⋅r2+I1⋅r1⋅r3=2⋅E⋅r3
I1⋅(r2⋅r3+r1⋅r2+r1⋅r3)=2⋅E⋅r3 ∣:(r2⋅r3+r1⋅r2+r1⋅r3)
I1=r2⋅r3+r1⋅r2+r1⋅r32⋅E⋅r3
I1=r2⋅(r3+r1)+r1⋅r32⋅E⋅r3
Drugie natężenie
Zauważmy, że:
I2=r22⋅E−I1⋅r1
Otrzymujemy wówczas, że drugie natężenie będzie miało postać:
I2=r22⋅E−I1⋅r1
I2=r22⋅E−r2I1⋅r1
I2=r22⋅E−I1⋅r2r1
I2=r22⋅E−r2⋅(r3+r1)+r1⋅r32⋅E⋅r3⋅r2r1
I2=r22⋅E−r2⋅(r2⋅(r3+r1)+r1⋅r3)2⋅E⋅r3⋅r1
I2=r2⋅(r2⋅(r3+r1)+r1⋅r3)2⋅E⋅(r2⋅(r3+r1)+r1⋅r3)−r2⋅(r2⋅(r3+r1)+r1⋅r3)2⋅E⋅r3⋅r1
I2=r2⋅(r2⋅(r3+r1)+r1⋅r3)2⋅E⋅(r2⋅(r3+r1)+r1⋅r3) −2⋅E⋅r3⋅r1
I2=r2⋅(r2⋅(r3+r1)+r1⋅r3)2⋅E⋅r2⋅(r3+r1)+2⋅E⋅r1⋅r3−2⋅E⋅r3⋅r1
I2=r2⋅(r2⋅(r3+r1)+r1⋅r3)2⋅E⋅r2⋅(r3+r1)
I2=r2⋅(r3+r1)+r1⋅r32⋅E⋅(r3+r1)
Trzecie natężenie
Wiemy, że:
I3=I1⋅r3r1
Wówczas otrzymujemy, że:
I3=I1⋅r3r1
I3=r2⋅(r3+r1)+r1⋅r32⋅E⋅r3⋅r3r1
I3=r2⋅(r3+r1)+r1⋅r32⋅E⋅r1
b)
Przyjmijmy, że zmiana potencjału w punkcie B jest zerowa:
VB=0
Natomiast potencjał w punkcie A jest spadkiem napięcia na ogniwie 3. Możemy zapisać zatem, że:
VA=U3
Napięcie pomiędzy biegunami źródła przedstawiamy zależnością:
U=E−I⋅r
gdzie U jest napięciem między biegunami źródła, ε jest siła elektromotoryczną, I jest natężeniem prądu w obwodzie, r jest oporem wewnętrznym ogniwa. Dla trzeciego ogniwa otrzymujemy, że:
U3=E−I3⋅r3
Z tego wynika, że napięcie pomiędzy punktami A i B będzie miało postać:
UAB=VB−VA
Wówczas otrzymujemy, że:
UAB=VB−VA
UAB=0−U3
UAB=−U3
UAB=−(E−I3⋅r3)
UAB=−(E−r2⋅(r3+r1)+r1⋅r32⋅E⋅r1⋅r3)
UAB=−(E−r2⋅(r3+r1)+r1⋅r32⋅E⋅r1⋅r3)
UAB=−(r2⋅(r3+r1)+r1⋅r3E⋅(r2⋅(r3+r1)+r1⋅r3)−r2⋅(r3+r1)+r1⋅r32⋅E⋅r1⋅r3)
UAB=−r2⋅(r3+r1)+r1⋅r3E⋅(r2⋅(r3+r1)+r1⋅r3)−2⋅E⋅r1⋅r3
UAB=−r2⋅(r3+r1)+r1⋅r3E⋅r2⋅(r3+r1)+E⋅r1⋅r3−2⋅E⋅r1⋅r3
UAB=−r2⋅(r3+r1)+r1⋅r3E⋅r2⋅(r3+r1)−E⋅r1⋅r3
UAB=r2⋅(r3+r1)+r1⋅r3 E⋅r1⋅r3−E⋅r2⋅(r3+r1)
UAB=E⋅r2⋅(r3+r1)+r1⋅r3r1⋅r3−r2⋅(r3+r1)
c)
Pytamy, do jakich postaci zredukują się wyprowadzone wzory, jeżeli:
r1=r2=r3=r
Pierwsze natężenie:
I1=r2⋅(r3+r1)+r1⋅r32⋅E⋅r3
I1=r⋅(r+r)+r⋅r2⋅E⋅r
I1=r⋅2⋅r+r22⋅E⋅r
I1=2⋅r2+r22⋅E⋅r
I1=3⋅r22⋅E⋅r
I1=32⋅rE
Drugie natężenie:
I2=r2⋅(r3+r1)+r1⋅r32⋅E⋅(r3+r1)
I2=r⋅(r+r)+r⋅r2⋅E⋅(r+r)
I2=r⋅2⋅r+r22⋅E⋅2⋅r
I2=2⋅r2+r24⋅E⋅r
I2=3⋅r24⋅E⋅r
I2=34⋅rE
Trzecie natężenie:
I3=r2⋅(r3+r1)+r1⋅r32⋅E⋅r1
I3=r⋅(r+r)+r⋅r2⋅E⋅r
I3=r⋅2⋅r+r22⋅E⋅r
I3=2⋅r2+r22⋅E⋅r
I3=3⋅r22⋅E⋅r
I3=32⋅r2E
Napięcie:
UAB=E⋅r2⋅(r3+r1)+r1⋅r3r1⋅r3−r2⋅(r3+r1)
UAB=E⋅r⋅(r+r)+r⋅rr⋅r−r⋅(r+r)
UAB=E⋅r⋅2⋅r+r2r2−r⋅2⋅r
UAB=E⋅2⋅r2+r2r2−2⋅r2
UAB=E⋅3⋅r2−r2
UAB=−31⋅E