Opór przewodnika przedstawiamy wzorem:
gdzie R jest oporem przewodnika o oporze właściwym ρ, długości l i polu przekroju poprzecznego S. Z tego wynika, że opór krótszego przewodnika, będzie miał postać:
Opór dłuższego przewodnika będzie miał postać:
Korzystając z prawa Ohma wiemy, że:
gdzie U jest napięciem, I jest natężeniem, R jest oporem. Z tego wynika, że natężenie prądu możemy wyrazić zależnością:
W zadaniu podane mamy, że do obu przewodników doprowadzono takie sama napięcia. Z tego wynika, że natężenie prądu dla krótszego przewodnika będzie miało postać:
Natomiast natężenie prądu dla dłuższego przewodnika będzie miało postać:
Obliczmy stosunek tych natężeń:
Z tego wynika, że natężenie prądu płynącego w dłuższym przewodzie jest 3 razy mniejsze od natężenie prądu w krótszym przewodzie.
Opór pierwszego przewodnika będzie miał postać:
Opór drugiego przewodnika będzie miał postać:
Napięcie prądu dla obu przewodów jest takie samo. Oznacza to, że natężenie pierwszego przewodnika ma postać:
Natomiast natężenie drugiego przewodnika ma postać:
Obliczmy stosunek tych natężeń:
Z tego wynika, że natężenie prądu płynącego w drugim przewodzie jest 4 razy większe od natężenie prądu w pierwszym przewodzie.
Opór pierwszego przewodnika będzie miał postać:
Opór drugiego przewodnika będzie miał postać:
Napięcie prądu dla obu przewodów jest takie samo. Oznacza to, że natężenie pierwszego przewodnika ma postać:
Natomiast natężenie drugiego przewodnika ma postać:
Obliczmy stosunek tych natężeń:
Z tego wynika, że natężenie prądu płynącego w drugim przewodzie jest 4 razy mniejsze od natężenie prądu w pierwszym przewodzie.
Ewelina Wysopal
Nauczycielka fizyki
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

