Wystrzelono dwa ciała: pierwsze pionowo, drugie poziomo. Każde z tych ciał posiadało prędkość początkową $v_0$ . Wiemy, że ta prędkość jest większa od pierwszej prędkości kosmicznej $v_{\text{I}}$  oraz mniejsza od drugiej prędkości kosmicznej $v_{\text{II}}$ . Oznacza to, że każde z tych ciał porusza się z szybkością na tyle dużą, aby nie "utknąć" na orbicie geostacjonarnej Ziemi, ale na tyle małą by nie poruszać się w nieskończoność. Wykonajmy rysunek do tego zadania:

gdzie $h_1$  jest odległością ciała wystrzelonego pionowo od powierzchni, $h_2$  jest odległością od powierzchni Ziemi ciała wystrzelonego poziomo, $x$  jest drogą, jaką przebyło ciało wystrzelone poziomo, $R$  jest promieniem Ziemi. Wiemy, że ciała wystrzelono z takimi samymi prędkościami początkowymi oraz pominęliśmy opór atmosfery Ziemskiej. Energię potencjalną grawitacji dla Ziemi przedstawiamy wzorem:

$E_p=-\frac{GMm}{x}$  

gdzie $G$  jest stałą grawitacyjną, $x$  jest odległością od środka Ziemi do miejsca, w którym badamy energię, $M$  jest masą Ziemi, $m$  jest masą ciała, dla którego badamy tą energię. Energię kinetyczną wyrażamy wzorem:

$E_k=\frac{m{v}^2}{2}$  

gdzie $E_k$  jest energią kinetyczną ciała o masie $m$  poruszającego się z prędkością $v$ .

Rozważamy ciało wystrzelone pionowo

Wiemy, że na powierzchni energia potencjalna i kinetyczna tego ciała będzie miała postać:

$E_{k0}=\frac{m{v}_0^2}{2}\text{ i }{E}_{p0}=-\frac{GMm}{R}$  

Ciało wzniesie się na pewną maksymalną wysokość, gdzie jego energia kinetyczna i potencjalna będzie miała postać:

$E_{k.\text{pion}}=0\text{ i }{E}_{p.\text{pion}}=-\frac{GMm}{R+h_1}$