PRZYPADEK 1.

Zmiana wysokości ciała jest równa długości pionowej strzałki i wynosi:

$\Delta {\text{h}}_1=0,5\text{m}$  

Zmiana energii potencjalnej tego ciała jest więc równa:

$\Delta {\text{E}}_{\text{p1}}=\text{m}\cdot \text{g}\cdot \Delta {\text{h}}_1=5\text{kg}\cdot 10\frac{\text{m}}{{\text{s}}^2}\cdot 0,5\text{m}$   

$\Delta {\text{E}}_{\text{p1}}=25\text{J}$  

 

PRZYPADEK 2.

Zmiana wysokości ciała jest równa długości pionowej strzałki:

$\Delta {\text{h}}_2=1\text{m}$

Zmiana energii potencjalnej tego ciała wynosi więc: 

$\Delta {\text{E}}_{\text{p2}}=\text{m}\cdot \text{g}\cdot \Delta {\text{h}}_2=5\text{kg}\cdot 10\frac{\text{m}}{{\text{s}}^2}\cdot 1\text{m}$   

$\Delta {\text{E}}_{\text{p2}}=50\text{J}$  

 

Uzupełniamy więc tabelę:

W przypadku 1. energia potencjalna ciała wzrosła

C.

o 25 J,

natomiast w przypadku 2.

3.

o 50 J