Na sondę krążącą po orbicie planetoidy będzie oddziaływała siła grawitacji, która będzie równoważyła siłę odśrodkową. Siłę oddziaływania grawitacyjnego przedstawiamy za pomocą wzoru:
gdzie Fg jest siła oddziaływania grawitacyjnego pomiędzy dwoma ciałami o masach m1 i m2, które znajdują się w odległości r od siebie, G jest stałą grawitacyjną. W naszym przypadku oddziałującymi ze sobą ciałami jest sonda o masie m i planetoida o masie M, które znajdują się w odległości r od siebie. Wówczas dla naszego przypadku siła grawitacji będzie miała postać:
Siłę odśrodkową przedstawiamy za pomocą wzoru:
gdzie Fod jest siłą odśrodkową działającą na ciało o masie m poruszające się z prędkością liniową po okręgu o promieniu r. Dla naszego przypadku siła odśrodkowa działająca na sondę poruszającą się po orbicie planetoidy ma postać:
Wiemy, że prędkość liniową w zależności od prędkości kątowej przedstawiamy wzorem:
gdzie v jest prędkością liniową ciała, ω jest prędkością kątową ciała, r jest promieniem okręgu po jakim porusza się ciało. Prędkość kątową ciała w zależności od okresu jego ruchu przedstawiamy wzorem:
gdzie ω jest prędkością kątową, T jest okresem ruchu ciała. Wówczas porównując wzory na siły grawitacji i odśrodkową wyznaczamy masę planetoidy:
Przyjmując, że planetoida jest kulą o promieniu R jej objętość możemy przedstawić wzorem:
Gęstość ciała obliczamy korzystając z wzoru:
gdzie ρ jest gęstością ciała, m jest jego masą, V jest jego objętością. Wówczas otrzymujemy, że gęstość planetoidy wynosi:
gdzie r jest promieniem orbity planetoidy, G jest stałą grawitacyjną, T jest okresem obrotu sondy wokół planetoidy, R jest promieniem planetoidy.
W tabeli podano liczbę okrążeń oraz czas trwania tych okrążeń. Oznaczmy sobie liczbę okrążeń jako n, a czas trwania ruchu jako t. Pytamy o okres ruchu, czyli czas trwania jednego okrążenie. Korzystając z metody proporcji możemy zapisać, że:
Wówczas otrzymujemy, że:
Wówczas dla poszczególnych promieni orbity otrzymujemy:
W podpunkcie podane mamy, że:
Przyjmujemy, że stała grawitacji wynosi:
Z podpunktu 1.1. wiemy, że gęstość planetoidy możemy obliczyć ze wzoru:
gdzie r jest promieniem orbity planetoidy, G jest stałą grawitacyjną, T jest okresem obrotu sondy wokół planetoidy, R jest promieniem planetoidy. Z tego wynika, że dla poszczególnych promieni orbity otrzymujemy:
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
Obliczamy średnią gęstość planetoidy:
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
Uzupełniamy tabelę:
| Orbita | Promień orbity | Okres | Gęstość |
| 1.Biegunowa | 3 001 | 3 dni | 3,1 |
| 2. | 941 | 12 h | 3,4 |
| 3. Niska | 442 | 4 h | 3,2 |
Otrzymana gęstość średnia to:
W zadaniu podano, że gęstość Westy wynosi:
Sprawdzamy, czy otrzymana wartość mieści się w granicach błędu pomiaru:
Zauważmy, że:
Z tego wynika, że otrzymana wartość zgadza się w granicach błędu z wartością wyznaczoną na podstawie obserwacji.
Ewelina Wysopal
Nauczycielka fizyki
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

