Dysocjacji  jonowej ulegają związki o wiązaniu jonowym bądź kowalencyjnym spolaryzowanym. Zaliczamy do nich kwasy tlenowe i beztlenowe, wodorotlenki, sole. Podczas rozpuszczania w wodzie związków o wiązaniach jonowych, między dipolowymi cząsteczkami wody i jonami sieci krystalicznej, występują oddziaływania elektrostatyczne, silniejsze od oddziaływań między jonami sieci. Jony są odrywane od powierzchni kryształu i otaczane przez cząsteczki wody. W przypadku związków o wiązaniu kowalencyjnym spolaryzowanym (np.HCl) jony powstają w skutek oddziaływań polarnych cząsteczek wody na polarną (dipolową) cząsteczkę związku, Dipole wody otaczają polarną cząsteczkę związku, powodując zwiększenie jej polarności , a w rezultacie rozerwanie wiązania kowalencyjnego. Suma ładunków elektrycznych kationów i anionów, powstających na skutek dysocjacji elektrolitycznej elektrolitów jest zawsze równa zeru. Dysocjacja jest reakcją odwracalną, tzn. cząsteczki rozpadają się na jony a powstałe jony mogą się łączyć tsorząc cząsteczki.

Zasady są to związki chemiczne które podczas rozpuszczania w wodzie dysocjują całkowicie lub częściowo na aniony wodorotlenkowe $O{H}^{-}$  i kationy metali.

Równanie dysocjacji niektórych zasad:

$NaOH\to N{a}^{+}+O{H}^{-}$