Proces rozcieńczania lodowatego kwasu octowego jest silnie (egzotermiczny / endotermiczny), a jego (ΔH < 0 / ΔH > 0). Kwas octowy dobrze miesza się z wodą ponieważ, jest substancją (polarną / niepolarną). Cząsteczki kwasu octowego (mogą / nie mogą) się łączyć wiązaniami wodorowymi z cząsteczkami wody.

 

---

Wyjaśnienie:

W reakcjach endotermicznych temperatura układu spada w miarę zachodzenia reakcji. a znak zmiany entalpii jest dodatni. 

Kwas octowy jest substancją polarną, co jest spowodowane w jego strukturze grupy karboksylowej, która zawiera wiązania spolaryzowane. 

Wiązanie wodorowe to oddziaływanie międzycząsteczkowe, które wpływa między innymi na temperaturę wrzenia związku. Polega ono na elektrostatycznym oddziaływaniu bieguna ujemnego jednej cząsteczki, z biegunem dodatnim drugiej cząsteczki. W przypadku wiązań wodorowych, biegunem ujemnym jest atom pierwiastka o dużej elektroujemności, np. O, F, N, a biegunem dodatnim atom wodoru połączony z tym pierwiastkiem. Tworzenie się dwóch biegunów ładunku w cząsteczce wynika z różnicy elektroujemności między wodorem, a pierwiastkiem o dużej elektroujemności. Elektrony tworzące wiązanie są przesunięte w stronę pierwiastka o dużej elektroujemności, przez co staje się on biegunem ujemnym, a atom wodoru biegunem dodatnim. Biegun dodatni jednej cząsteczki oddziałuje z biegunem ujemnym drugiej cząsteczki, a tak utworzona sieć wiązań wodorowych, zwiększa temperaturę wrzenia związku.

Warto pamiętać, że wiązanie wodorowe może także występować pomiędzy cząsteczkami dwóch różnych substancji, np. woda i propan-2-on; powodując wzajemną rozpuszczalność związków w sobie. W tym przypadku jeden ze związków musi mieć atom wodoru połączony z silnie elektroujemnym pierwiastkiem, a w drugim związku wystarczy obecność pierwiastka o dużej elektroujemności, który będzie generował polarność cząsteczki (występowanie bieguna ujemnego i dodatniego).