Rozwiązanie:

1. Równanie reakcji w formie cząsteczkowej:
$\mathrm{Al}{}_2\mathrm{O}{}_3+2\mathrm{NaOH}\to 2\mathrm{NaAlO}{}_2+\mathrm{H}{}_2\mathrm{O}$

Nazwa produktu reakcji: dioksoglinian sodu

Równanie reakcji w formie jonowej skróconej:
$\mathrm{Al}{}_2\mathrm{O}{}_3+2\mathrm{OH}{}^{-}\to 2\mathrm{AlO}{}_2{}^{-}+\mathrm{H}{}_2\mathrm{O}$

 

2. Równanie reakcji w formie cząsteczkowej:
$\mathrm{Al}{}_2\mathrm{O}{}_3+6\mathrm{NaOH}\to 2\mathrm{Na}{}_3\mathrm{AlO}{}_3+3\mathrm{H}{}_2\mathrm{O}$

Nazwa produktu reakcji: trioksoglinian sodu

Równanie reakcji w formie jonowej skróconej:
$\mathrm{Al}{}_2\mathrm{O}{}_3+6\mathrm{OH}{}^{-}\to 2\mathrm{AlO}{}_3{}^{3-}+3\mathrm{H}{}_2\mathrm{O}$

 

3. Równanie reakcji w formie cząsteczkowej:
$\mathrm{Al}{}_2\mathrm{O}{}_3+2\mathrm{NaOH}+3\mathrm{H}{}_2\mathrm{O}\to 2\mathrm{Na}[\mathrm{Al}(\mathrm{OH}){}_4]$

Nazwa produktu reakcji: tetrahydroksoglinian sodu

Równanie reakcji w formie jonowej skróconej:
$\mathrm{Al}{}_2\mathrm{O}{}_3+2\mathrm{OH}{}^{-}+3\mathrm{H}{}_2\mathrm{O}\to 2[\mathrm{Al}(\mathrm{OH}){}_4]{}^{-}$

 

4. Równanie reakcji w formie cząsteczkowej:
$\mathrm{Al}{}_2\mathrm{O}{}_3+6\mathrm{NaOH}+3\mathrm{H}{}_2\mathrm{O}\to 2\mathrm{Na}{}_3[\mathrm{Al}(\mathrm{OH}){}_6]$

Nazwa produktu reakcji: heksahydroksoglinian sodu

Równanie reakcji w formie jonowej skróconej:
$\mathrm{Al}{}_2\mathrm{O}{}_3+6\mathrm{OH}{}^{-}+3\mathrm{H}{}_2\mathrm{O}\to 2[\mathrm{Al}(\mathrm{OH}){}_6]{}^{3-}$

---

Wyjaśnienie:

Tak jak podano w zadaniu w roztworze istnieją 4 rodzaje anionów: 2 rodzaje anionów soli prostych - AlO₂^- i AlO₃^3- i 2 rodzaje anionów hydrokompleksów - [Al(OH)₄]^- i [Al(OH)₆]^3-. 

W dwóch pierwszych reakcjach powstaje sól - glinian sodu. Aby wskazać jaka dokładnie cząsteczka się tworzy należy dodać przedrostek liczbowy określający liczbę atomów tlenu (okso). Przykład: NaAlO₂ - dwa (di) atomy tlenu (okso) - „diookso-”.

W dwóch kolejnych reakcjach powstają hydroksokompleksy glinu. Kompleksy istnieją wyłącznie w roztworach wodnych, dlatego w substratach należy zapisać cząsteczkę wody. 
Glin może tworzyć kompleksy w których jego liczba koordynacyjna wyniesie 4 lub 6. Oznacza to ilość ligandów - w tym przypadku grup OH („hydrokso-”), przyłączonych do atomu centralnego - glinu.