1.

$B{a}^{2+}+S{O}_4^{2-}\to BaS{O}_4\downarrow$

2.

W roztworze o objętości 1 dm³ stężenie jonów SO₄^2- wynosiło 0,4, a więc liczba jonów była równa:

$n=Cm\cdot V$

$n=0,4\frac{mol}{d{m}^3}\cdot 1d{m}^3$

$n=0,4mol$

Do roztworu tego dodano 0,5 dm³ roztworu BaCl₂, w którym znajdowało się 0,2 mol soli. Oznacza to, że w roztworze znajdowało się 0,2 mol jonów Ba²⁺. Z równania reakcji strącenia siarczanu(VI) baru widzimy, że jony siarczanowe(VI) oraz jony baru reagują w stosunku molowym 1:1. Oznacza to, że do całkowietego wytrącenia 0,4 mol jonów SO₄^2- potrzebujemy również 0,4 mol jonów Ba²⁺.

Odpowiedź: Zamierzony cel nie został osiągnięty. Do roztworu wprowadzono za małą liczbę jonów Ba²⁺ aby możliwe było całkowite wytrącenie siarczanów(VI).

3. 

Nowa objętość roztworu wynosi:

$V=1d{m}^3+0,5d{m}^3=1,5d{m}^3$

W roztworze znajduje się: 

$n_{S{O}_4^{2-}}=0,4mol-0,2mol=0,2mol$

(W roztworze znajdowało się 0,4 mol jonów, ale po wytrąceniu ich części, a dokładniej 0,2 mol, w roztworze pozostało 0,2 mol) 

$n_{C{l}^{-}}=1,1mol+0,4mol=1,5mol$

(1,1 mol jonów Cl^- znajdował się już w roztworze, 0,4 mol jonów dodano w postaci roztworu chlorku baru) 

$n_{N{O}_3^{-}}=0,2mol$

Wyznaczamy stężenia: 

$C_{S{O}_4^{2-}}=\frac{0,2mol}{1,5d{m}^3}=0,13\frac{mol}{d{m}^3}$

$C_{C{l}^{-}}=\frac{1,5mol}{1,5d{m}^3}=1\frac{mol}{d{m}^3}$

$C_{N{O}_3^{-}}=\frac{0,2mol}{1,5d{m}^3}=0,13\frac{mol}{d{m}^3}$

Jony	NO3-	Cl-	SO42-
C [mol.dm-3]	0,13	1	0,13