Przepisy art. 235. Konstytucji RP

1. Projekt ustawy [...] może przedłożyć co najmniej 1/5 ustawowej liczby posłów, Senat lub Prezydent Rzeczypospolitej.
4. Ustawę [...] uchwala Sejm większością co najmniej 2/3 głosów w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów oraz Senat bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby senatorów.

Dz.U. 1997, nr 78, poz. 483, z późn. zm. (stan prawny na 4 lutego 2025 r.).

Zadanie: Wyjaśnij, na czym polegają trzy różnice między procesem legislacyjnym ustawy zwykłej a procesem legislacyjnym ustawy, której dotyczą przytoczone przepisy prawne.

---

Przykładowe różnice:

1. Ustawa zwykła: Projekt ustawy może przedłożyć każdy poseł, rząd (Prezes Rady Ministrów) oraz Senat. Wymagane jest tylko spełnienie formalnych warunków, a projekt może przedstawić nawet jeden poseł. Ustawa zmieniająca Konstytucję (art. 235): Projekt ustawy może przedłożyć co najmniej 1/5 ustawowej liczby posłów, Senat lub Prezydent RP. Oznacza to, że inicjatywa legislacyjna w tym przypadku jest bardziej ograniczona, wymaga zaangażowania co najmniej 1/5 posłów, co stanowi większy próg.
2. Ustawa zwykła: Aby uchwalić ustawę, wystarczy zwykła większość głosów, czyli najwięcej głosów za przy obecności większości posłów (50% + 1). Ustawa zmieniająca Konstytucję: Uchwała wymaga większej większości. Sejm musi uchwalić ustawę większością co najmniej 2/3 głosów w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów, a Senat musi głosować bezwzględną większością głosów przy obecności co najmniej połowy ustawowej liczby senatorów. Oznacza to, że wymagania dotyczące liczby głosów są znacznie bardziej restrykcyjne w porównaniu do ustaw zwykłych.
3. Ustawa zwykła: W przypadku ustawy zwykłej głosowanie odbywa się przy obecności większości posłów w Sejmie (50% + 1), co oznacza, że nie jest wymagane pełne quorum, a wystarczą posłowie obecni na sali. Ustawa zmieniająca Konstytucję: Z kolei przy uchwalaniu ustawy zmieniającej Konstytucję, wymagane jest, aby w głosowaniu uczestniczyła co najmniej połowa ustawowej liczby posłów w Sejmie oraz senatorów w Senacie. Oznacza to, że konieczne jest większe zaangażowanie w głosowaniu i obecność większej liczby parlamentarzystów, co podnosi formalny próg dla uchwały.