Rozstrzygnięcie - nie była charakterystyczna dla grupy społecznej określanej mianem nomenklatura

Uzasadnienie - W utworze mowa jest o osobach, które odrzuciły system komunistyczny, nie zgadzając się na podporządkowanie jego ideologii. Nomenklatura natomiast, jako uprzywilejowana elita partyjna i administracyjna, była grupą, która nie tylko akceptowała system, ale wręcz aktywnie czerpała korzyści z jego istnienia i stabilności. Wiersz mówi o „mokrym dole”, „zaułku morderców” i „baraku nazwanym pałacem sprawiedliwości”, co podkreśla odrazę podmiotu lirycznego do socjalistycznej rzeczywistości. Herbert przedstawia system jako odpychający, co było przeciwieństwem tego, co wyrażała nomenklatura, której członkowie korzystali z przywilejów wynikających z lojalności wobec partii.