- Robert Schuman odwołuje się w przytoczonym tekście do wrogości między dwoma potężnymi sąsiadami, nadającymi przez stulecia ton rozwojowi kontynentalnej Europy, czyli do rywalizacji między Francją a Niemcami. Ich animozje osiągnęły kulminację w czasie walk I i II wojny światowej, kiedy kraje te znalazły się w przeciwnych obozach, wzajemnie się zwalczających.
- Robert Schuman wśród warunków powstania i rozwoju wspólnoty europejskiej wymienił: 1) usunięcie odwiecznej wrogości między Francją a Niemcami, 2) objęcie produkcji węgla i stali wspólną kontrolą skonfliktowanych dotąd ze sobą państw, 3) wykorzystywanie kluczowych surowców, tj. węgla i stali, nie na cele militarne, lecz dla potrzeb pokojowych, 4) oferowanie wyprodukowanych wspólnymi siłami surowców całemu światu, bez różnicy i wyjątków, aby podnosić poziom życia i przyczyniać się do powstawania pokojowych inicjatyw, 5) doprowadzenie do połączenia interesów gospodarczych państw europejskich (w szczególności Francji i Niemiec). Jeśli zaś chodzi o solidarność między państwami europejskimi, to zdaniem Schumana jej fundamentem powinny być koordynowane wspólnymi siłami działania gospodarcze. Schuman wierzył, że wspólnota gospodarcza może stać się podstawą dla dalszej integracji skonfliktowanych dotąd ze sobą państw, w tym na polu politycznym.
- Dla ówczesnej Europy, tzn. w czasach bezpośrednio po zakończeniu II wojny światowej w 1945 roku, szczególnie ważna była produkcja węgla i stali, ponieważ surowce te były podstawą dla rozwoju przemysłu. Ówczesne gospodarki potrzebowały węgla i stali, gdyż bez tego nie był możliwy postęp cywilizacyjny. Obecnie owe surowce nadal są ważne, jednak nie tak bardzo, jak wtedy, gdy powstawała Zjednoczona Europa. Zmienił się bowiem charakter gospodarki, a dziś ton jej rozwojowi nadają nowoczesne technologie cyfrowe, które wymagają innej bazy surowcowej, na przykład tzw. metali ziem rzadkich, niezbędnych do konstrukcji półprzewodników.
- Ogólnie rzecz biorąc, sytuacja w Europie od czasów Roberta Schumana, a zwłaszcza od wydania tzw. Deklaracji Schumana z 1950 roku, zmieniła się znacząco. Przede wszystkim dokonał się poważny postęp technologiczny, tak iż gospodarka nie bazuje już dziś w tak dużej mierze na węglu i stali. Choć surowce te nadal są ważne, to jednak oprócz nich istotne są inne, na przykład metale ziem rzadkich. Dodatkowo, integracja europejska rozszerzyła się zarówno na kolejne kraje, jak i objęła dodatkowe sfery. W czasach Schumana integrowały się, głównie pod względem gospodarczym, wybrane państwa Europy Zachodniej, w tym Luksemburg, Belgia, Holandia, Włochy, Francja i Niemcy Zachodnie (Republika Federalna Niemiec). Z czasem Zjednoczona Europa zaczęła zacieśniać współpracę na innych polach, w tym w sferze prawnej, edukacyjnej, kulturalnej czy w zakresie bezpieczeństwa. Do Wspólnot Europejskich, a później do Unii Europejskiej, zaczęto przyjmować nowe państwa, w tym kraje z Europy Środkowo-Wschodniej. Jakkolwiek, mimo daleko idących zmian, należy podkreślić, że w Unii Europejskiej nadal największą rolę odgrywają Niemcy i Francja. Inne państwa mają dla polityki tej organizacji de facto mniejsze znaczenie.
Marcin Murzyn
Nauczyciel WOS-u
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.
