Różnice między narodowością a obywatelstwem:

• Obywatela i państwo łączą przede wszystkim więzi formalno-prawne, a obywatelstwo jest czymś określonym urzędowo, co poświadczają stosowne dokumenty (paszport czy dowód osobisty). Członka danego narodu i naród łączą natomiast głównie więzi emocjonalne i uczuciowe. Przynależność do narodu nie musi być określana urzędowo, bo dana jednostka ma świadomość, że jest częścią konkretnego narodu i w mniejszym lub większym stopniu utożsamia się z nim.
• Aby jednostka pozostawała w relacji (więzi) z państwem, musi mieć aktualne obywatelstwo tego państwa. Państwo to musi też istnieć, bo w sytuacji, w której upadłoby, na przykład wskutek agresji zbrojnej ze strony innego państwa, obywatel de facto przestałby znajdować się w łączności z państwem, bo państwo zniknęłoby. Więź łącząca jednostkę z państwem trwa tak długo, jak długo ma ona obywatelstwo tego państwa (dopóki na przykład sama z owego obywatelstwa nie zrezygnuje czy państwo tego obywatelstwa jej nie pozbawi). Więź jednostki z narodem trwa do momentu, do którego owa jednostka czuje emocjonalno-uczuciową łączność z konkretnym narodem. Relacja jednostki do narodu nie jest sformalizowana prawno-administracyjnie, mając raczej formę subiektywnego odczucia.
• Ktoś, kto zaniedbuje obowiązki związane z przynależnością narodową, może być potępiony przez członków wspólnoty narodowej w sposób nieformalny, na przykład w kontaktach towarzyskich. Społeczność narodowa może takiego kogoś źle postrzegać, a w skrajnych wypadkach wyrzec się styczności z taką osobą. Natomiast zaniedbywanie obowiązków obywatelskich może mieć konsekwencje prawne i skutkować dla jednostki określonymi sankcjami wynikającymi z zapisów w różnych aktach prawnych.