Rozwiązanie 1.:

Orędzie prezydenta Stanów Zjednoczonych Thomasa Woodrow Wilsona z 8 stycznia 1918 roku było programem pokojowym, w którym amerykański przywódca proponował szereg działań, które mogłyby się przyczynić do nastania sprawiedliwszego ładu międzynarodowego po zakończeniu I wojny światowej.

Orędzie amerykańskiego przywódcy składało się z punktów, w których postulowano takie rozwiązania, jak:

- jawność zawierania porozumień pokojowych i wykluczenie podejmowania porozumień tajnych, które byłyby połączone z jawnym i transparentnym działaniem dyplomacji,

- zapewnienie wolności żeglugi na morzach,

- zniesienie barier gospodarczych i zapewnienie równych warunków handlu dla wszystkich państw przestrzegających zasad pokoju,

- podjęcie wzajemnych zobowiązań w celu zredukowania do minimum zbrojeń,

- rozstrzygnięcie sporów kolonialnych w taki sposób, aby interesy ludności kolonii miały wagę równą interesom rządów państw sprawujących nad nimi pieczę,

- uregulowanie stosunków z ogarniętą rewolucją Rosją, przy jednoczesnym zapewnieniu Rosjanom prawa do samookreślenia własnego ustroju politycznego,

- pozwolenie na to, by Belgia stała się w pełni suwerennym krajem,

- przyznanie Alzacji i Lotaryngii Francji,

- skorygowanie granicy włoskiej wzdłuż linii narodowościowej,

- danie narodom Austro-Węgier możliwości autonomicznego rozwoju,

- pozwolenie na to, by Rumunia, Serbia i Czarnogóra odzyskały utracone w czasie wojny terytoria, przy jednoczesnym uregulowaniu stosunków na Bałkanach tak, aby uwzglęniono interesy poszczególnych narodowości,

- zapewnienie suwerenności ludności tureckiej Imperium Osmańskiego, zaś innym narodom Imperium zagwarantowanie bezpieczeństwa i możliwości rozwoju (w tym autonomii),

- stworzenie niepodległego państwa polskiego obejmującego tereny zamieszkiwane przez ludność bezwględnie polską,

- powstanie Ligi Narodów, która strzegłaby niepodległości politycznej i integralności terytorialnej wszystkich państw.

Dodatkowo prezydent Stanów Zjednoczonych podkreślał, że sprawiedliwość wymaga, aby warunki międzynarodowego ładu uwzględniały równość wszystkich ludów, które ten ład obejmuje.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że amerykański przywódca w swoim orędziu z 8 stycznia 1918 roku poświęcił stosunkowo dużo miejsca idei samostanowienia narodów. W zasadzie cały powojenny ład pokojowy proponował oprzeć na tym, aby poszczególne narody - traktowane równo - miały prawo do nieskrępowanego rozwoju i autonomii, a tam, gdzie to możliwe, także do suwerenności w ramach niepodległych organizacji państwowych. 

Proponował, aby granice ustalać z uwzględnieniem skupisk przedstawicieli danych narodowości. Zakładał, że zapewnienie narodom bezpieczeństwa i możliwości rozwojowych położy kres wojnom.

 

Rozwiązanie 2.:

Orędzie, które 8 stycznia 1918 roku wygłosił amerykański prezydent Thomas Woodrow Wilson, było programem pokojowym, którego realizacja miała zapewnić po zakończeniu działań wojennych związanych z trwającą wówczas I wojną światową stabilniejszy i bezpieczniejszy ład międzynarodowy. Amerykański przywódca proponował wdrożenie między innymi takich działań, jak: jawność zawierania porozumień pokojowych i wykluczenie podejmowania porozumień tajnych, które byłyby połączone z jawnym i transparentnym działaniem dyplomacji, zapewnienie wolności żeglugi na morzach, zniesienie barier gospodarczych i zapewnienie równych warunków handlu dla wszystkich państw przestrzegających zasad pokoju, podjęcie wzajemnych zobowiązań w celu zredukowania do minimum zbrojeń, rozstrzygnięcie sporów kolonialnych w taki sposób, aby interesy ludności kolonii miały wagę równą interesom rządów państw sprawujących nad nimi pieczę, uregulowanie stosunków z ogarniętą rewolucją Rosją, przy jednoczesnym zapewnieniu Rosjanom prawa do samookreślenia własnego ustroju politycznego, pozwolenie na to, by Belgia stała się w pełni suwerennym krajem, przyznanie Alzacji i Lotaryngii państwu francuskiemu, skorygowanie granicy włoskiej wzdłuż linii narodowościowej, danie narodom Austro-Węgier możliwości autonomicznego rozwoju, pozwolenie na to, by Rumunia, Serbia i Czarnogóra odzyskały utracone w czasie wojny terytoria, przy jednoczesnym uregulowaniu stosunków na Bałkanach tak, aby uwzglęniono interesy poszczególnych narodowości, zapewnienie suwerenności ludności tureckiej Imperium Osmańskiego, zaś innym narodom Imperium zagwarantowanie bezpieczeństwa i możliwości rozwoju (w tym autonomii), stworzenie niepodległego państwa polskiego obejmującego tereny zamieszkiwane przez ludność bezwględnie polską, a także powstanie Ligi Narodów, która strzegłaby niepodległości politycznej i integralności terytorialnej wszystkich państw.