Autor uważa, że członkostwo w NATO jest potrzebne przede wszystkim nie jako prosty parasol przeciw Rosji, lecz dlatego, że daje możliwość zburzenia nowych podziałów i potwierdzenia europejskiej tożsamości. Przynależność do NATO (i związana z nią integracja z Zachodem) pozwala nie pozostać na „gorszej” stronie izolacji, zmniejsza ryzyko marginalizacji kraju i sprzyja stabilności — co jest ważne wobec współczesnych zagrożeń: lokalnych konfliktów podsycanych przez agresywnych nacjonalistów, terroryzmu i możliwości przedostania się broni masowej zagłady w nieodpowiedzialne ręce.