Zadanie ma charakter indywidualny, bo wymaga wyrażenia własnej opinii. Dlatego proponowane rozwiązanie może być wyłącznie przykładem pomocnym przy poszukiwaniach własnej wersji odpowiedzi.

Przykładowa odpowiedź:

Po części można się zgodzić z poglądem mówiącym, że zło, którego przejawem był Auschwitz, „nigdy nas nie opuściło”. Auschwitz i to, co się tam wydarzyło, jak też cały Holokaust, to przykłady zła moralnego, które towarzyszy nieustannie całej historii ludzkości. Zbrodnie wojenne, masowe mordy, brutalne eliminowanie przeciwników ideologicznych czy prześladowania na tle religijnym nie były wyłącznie domeną dwóch wojen światowych, jakich świadkiem był wiek XX. Co więcej, choć zwykło się utrzymywać, że od zakończenie II wojny światowej w świecie generalnie panuje pokój, to nie jest to prawdą. Od zakończenia II wojny światowej przez glob przetoczyło się już wiele krwawych konfliktów zbrojnych i wojen domowych, jak na przykład wojna w Wietnamie, zbrodnie reżimu Pol Pota w Kambodży, wojna w krajach byłej Jugosławii na czele z masakrą w Srebrenicy czy ludobójstwo w Rwandzie. To tylko nieliczne przykłady sytuacji, które wiązały się ze śmiercią wielu cywilów, a które wydarzyły się już po Holokauście. Przykładowo, w masakrze osób pochodzenia Tutsi, jakiej dopuścili się ekstremiści z Hutu na terenie Rwandy, zginąć mogło od kwietnia do lipca 1994 roku około 1 miliona osób.

Wkroczenie w wiek XXI również nie oznaczało nastania pokoju. Odpowiednio, w 2001 i 2003 roku Stany Zjednoczone wraz ze swymi sprzymierzeńcami zaatakowały Afganistan i Irak, a w wyniku prowadzonych tam operacji militarnych zginęło kilkaset tysięcy osób, w większości bezbronnych cywilów. Od 2014 roku na Ukrainie toczy się wyniszczający dla terytorium i ludności tego kraju konflikt rosyjsko-ukraiński. Wojna trwa również w Syrii. Co jakiś czas opinia publiczna może usłyszeć o groźbie ataku nuklearnego. 

Powstaje jednak pytanie, czy można coś zrobić, by ludobójstwo i inne zbrodnie przeciw ludzkości już nigdy się nie powtórzyły? Oczywistym jest, że są to sprawy ludzkie, zatem zależą wyłącznie od ludzi. Wojny, masakry na tle rasowym, czystki etniczne czy prześladowania religijne nie są klęskami żywiołowymi. O rozpoczęciu wojen i innych zbrodniczych działań decydują sami ludzie, a dokładniej światowi przywódcy, przede wszystkim ci najbardziej wpływowi. Nauczyciele i wychowawcy, a także sami uczniowie, nie mogą zbyt wiele zrobić, aby zapobiec tego typu zdarzeniom. Nie jest jednak tak, jakoby nie mogli zrobić zupełnie nic. Mogą wszakże zwracać uwagę na problem i demaskować mechanizmy jego powstawania. Szerząc tolerancję i życzliwość, mogą natomiast budować klimat pokojowej współpracy między różnymi narodami i kulturami.

Zapobiec ludobójstwu i innym zbrodniom przeciw ludzkości można jednak tylko poprzez diametralne przeorientowanie polityki, w której na czele będzie dobro i dobrobyt każdego - bez wyjątku - człowieka.