Rodzina jako grupa społeczna charakteryzuje się tym, że jest to grupa mała i pierwotna. Między jej członkami istnieją silne więzi osobiste i bezpośrednie kontakty, a owe więzi wynikają z realizacji wspólnych zadań i interesów. 

Rodzice przygotują swoje dzieci do życia we wspólnocie poprzez ich pierwotną socjalizację, która ma miejsce w domu. Rodzice pokazują dziecku (często na własnym przykładzie) jak należy zachowywać się w danych sytuacjach, jak traktować osoby starsze czy schorowane. Dziecko obserwując własnych rodziców, uczy się życia w społeczeństwie. Dorośli również mogą wpływać na zachowanie dziecka poprzez wskazywanie mu różnych zainteresowań, np. kulturą (wspólne chodzenie do kina), literaturą (czytanie dzieciom książek) czy sportem (granie z dziećmi w różne gry lub zapisanie dzieci do szkółek). Najważniejsze jest jednak zbudowanie między rodzicami a dziećmi silnych więzi, które maja wpływ na emocjonalność młodego człowieka i jego otwartość na innych ludzi, którzy tworzą społeczeństwo.