Mamy dany kwadrat ABCD o boku 2. Sporządzamy rysunek pomocniczy. Przyjmujemy oznaczenia takie jak na rysunku.
Rysunek:

Z treści zadania wiemy, że
Wiemy, że trójkąt AEF jest równoramienny i |AE|=|EF|.
Oznaczmy
Wtedy
Z twierdzenia Pitagorasa w trójkącie ADF otrzymujemy:
Czyli
Z twierdzenia Pitagorasa w trójkącie CEF mamy:
Czyli
Wiemy, że
Stąd
Czyli
Odcinek CF ma długość
Pole trójkąt AEF obliczamy jako różnicę pola kwadratu ABCD i pól trójkątów ADF, ABE i CEF.
Zapisujemy w zależności od x pola trójkątów ADF, ABE i CEF.
Pole kwadratu ABCD jest równe
Stąd pole trójkąta AEF jest równe
co należało wykazać.
Znajdziemy teraz najmniejszą i największą wartość funkcji P dla
Doprowadzamy wzór funkcji do postaci uporządkowanej.
Obliczamy pochodną funkcji P.
Obliczamy miejsca zerowe pochodnej.
Sporządzamy szkic znakowy pochodnej. Wykresem pochodnej jest parabola o ramionach skierowanych ku dołowi. Uwzględniamy dziedzinę funkcji.
Rysunek:

Z rysunku odczytujemy, że
To oznacza, że funkcja P jest malejąca na przedziale [0; 2/3] i rosnąca na przedziale [2/3; 2]. To oznacza, ze funkcja P osiąga minimum lokalne dla x=2/3. To minimum lokalne jest jednocześnie wartością najmniejszą funkcji.
Obliczamy tę najmniejszą wartość:
Największą wartość funkcja P osiąga na krańcu dziedziny. Obliczamy wartość funkcji dla x=0 i x=2.
Zatem największą wartością funkcji P jest 2.
Odp. Największe i najmniejsze możliwe pole trójkąta jest równe:
Paweł Brzozowski
Nauczyciel matematyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

