Rozważmy prostą l o równaniu
przechodzącą przez punkt P = (2,3).
Zobrazujmy sytuację przedstawioną w zadaniu:

Aby prosta l ograniczała wraz z dodatnimi półosiami układu współrzędnych trójkąt, muszą zachodzić następujące warunki:
Wówczas pole trójkąta możemy wyrazić w następujący sposób:
Wyznaczymy funkcję jednej zmiennej, opisującą to pole.
Szukamy zależności między zmiennymi b i x0.
Wiemy, że
Skoro punkt P = (2,3) należy do prostej l, to
Zatem
Stąd
Wyznaczamy funkcję P opisującą pole trójkąta w zależności od b:
czyli
Określamy jej dziedzinę.
Zatem
Szukamy b, dla którego funkcja P przyjmuje najmniejszą wartość.
Funkcja P jest różniczkowalna w swojej dziedzinie.
- Wyznaczamy jej pochodną:
Jeżeli funkcja P przyjmuje wartość najmniejszą, to jest nią najmniejsze z jej ekstremów.
- Szukamy b ∈ (3; +∞) "podejrzanych" o występowanie ekstremów:
Zatem P(6) jest najmniejszą wartością funkcji P pod warunkiem, że
- Porównujemy wartość funkcji P w "podejrzanym" punkcie z granicami na krańcach jej dziedziny:
Otrzymaliśmy, że
zatem funkcja P osiąga wartość najmniejszą dla b = 6.
Możemy więc wnioskować, że pole rozważanego trójkąta jest najmniejsze, gdy
Wówczas
Zatem trójkąt ma możliwie najmniejsze pole, gdy prosta l jest dana równaniem:
Agnieszka Wątroba
Nauczycielka matematyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

