a)
Dziedziną funkcji f jest zbiór liczb rzeczywistych z wyłączeniem liczby 0.
Obliczamy pochodną tej funkcji.
Dziedziną pochodnej funkcji f również jest zbiór liczb rzeczywistych z wyłączeniem liczby 0.
Aby określić monotoniczność funkcji, badamy, jak zmienia się znak jej pochodnej.
Najpierw ustalamy miejsca zerowe pochodnej.
Szkicujemy przybliżony wykres funkcji f'.

Strzałki symbolizują monotoniczność funkcji f.
Z wykresu odczytujemy rozwiązania nierówności.
Funkcja f jest ciągła w zbiorze R\{0}, więc jest rosnąca w przedziałach
i jest malejąca w przedziale
b)
Dziedziną funkcji f jest zbiór liczb rzeczywistych z wyłączeniem liczb -1 oraz 1.
Obliczamy pochodną tej funkcji.
Dziedziną pochodnej funkcji f również jest zbiór liczb rzeczywistych z wyłączeniem liczb -1 oraz 1.
Aby określić monotoniczność funkcji, badamy, jak zmienia się znak jej pochodnej.
Najpierw ustalamy miejsca zerowe pochodnej.
Mianownik pochodnej ma zawsze wartość dodatnią, więc znak pochodnej jest taki sam jak znak licznika. Zatem wystarczy naszkicować wykres zmiany znaku wartości funkcji z licznika.

Strzałki symbolizują monotoniczność funkcji f.
Z wykresu odczytujemy rozwiązania nierówności.
Funkcja f jest ciągła w zbiorze R\{-1, 1}, więc jest rosnąca w przedziałach
i jest malejąca w przedziałach
c)
Dziedziną funkcji f jest zbiór liczb rzeczywistych.
Obliczamy pochodną tej funkcji.
Dziedziną pochodnej funkcji f również jest zbiór liczb rzeczywistych.
Aby określić monotoniczność funkcji, badamy, jak zmienia się znak jej pochodnej.
Najpierw ustalamy miejsca zerowe pochodnej.
Iloczyn dwóch liczb jest równy 0, jeżeli co najmniej jedna z tych liczb jest równa 0.
Mianownik pochodnej ma zawsze wartość dodatnią, więc znak pochodnej jest taki sam jak znak licznika. Zatem wystarczy naszkicować wykres zmiany znaku wartości funkcji z licznika.

Strzałki symbolizują monotoniczność funkcji f.
Z wykresu odczytujemy rozwiązania nierówności.
Funkcja f jest ciągła w zbiorze R, więc jest rosnąca w przedziale
i jest malejąca w przedziałach
d)
Dziedziną funkcji f jest zbiór liczb rzeczywistych z wyłączeniem liczby -1.
Obliczamy pochodną tej funkcji.
Dziedziną pochodnej funkcji f również jest zbiór liczb rzeczywistych z wyłączeniem liczby -1.
Aby określić monotoniczność funkcji, badamy, jak zmienia się znak jej pochodnej.
Najpierw ustalamy miejsca zerowe pochodnej.
Iloczyn dwóch liczb jest równy 0, jeżeli co najmniej jedna z tych liczb jest równa 0.
Mianownik pochodnej ma zawsze wartość dodatnią, więc znak pochodnej jest taki sam jak znak licznika. Zatem wystarczy naszkicować wykres zmiany znaku wartości funkcji z licznika.

Strzałki symbolizują monotoniczność funkcji f.
Z wykresu odczytujemy rozwiązania nierówności.
Funkcja f jest ciągła w zbiorze R\{-1}, więc jest rosnąca w przedziałach
i jest malejąca w przedziale
e)
Dziedziną funkcji f jest zbiór liczb rzeczywistych.
Obliczamy pochodną tej funkcji.
Dziedziną pochodnej funkcji f również jest zbiór liczb rzeczywistych.
Aby określić monotoniczność funkcji, badamy, jak zmienia się znak jej pochodnej.
Najpierw ustalamy miejsca zerowe pochodnej.
Mianownik pochodnej ma zawsze wartość dodatnią, więc znak pochodnej jest taki sam jak znak licznika. Zatem wystarczy naszkicować wykres zmiany znaku wartości funkcji z licznika.

Strzałki symbolizują monotoniczność funkcji f.
Z wykresu odczytujemy rozwiązania nierówności.
Funkcja f jest ciągła w zbiorze R, więc jest rosnąca w przedziale
i jest malejąca w przedziale
f)
Dziedziną funkcji f jest zbiór liczb rzeczywistych z wyłączeniem liczby 2.
Obliczamy pochodną tej funkcji.
Dziedziną pochodnej funkcji f również jest zbiór liczb rzeczywistych z wyłączeniem liczby 2.
Aby określić monotoniczność funkcji, badamy, jak zmienia się znak jej pochodnej.
Najpierw ustalamy miejsca zerowe pochodnej.
Iloczyn dwóch liczb jest równy 0, jeżeli co najmniej jedna z tych liczb jest równa 0.
Mianownik pochodnej ma zawsze wartość dodatnią, więc znak pochodnej jest taki sam jak znak licznika. Zatem wystarczy naszkicować wykres zmiany znaku wartości funkcji z licznika.

Strzałki symbolizują monotoniczność funkcji f.
Z wykresu odczytujemy rozwiązania nierówności.
Funkcja f jest ciągła w zbiorze R\{2}, więc jest rosnąca w przedziałach
i jest malejąca w przedziałach
Agnieszka Sermak
Nauczycielka matematyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

